BLUEDATURA

Two Ton Boa - Bleeding Heart

2011-12-26T11:15:00.000-08:00

Ooo i saw stars falling all around her head
Red gold and blue... (Marcy Playground "Sherry Fraser")

Vessel

2011-10-08T10:25:00.000-07:00

Şimdilerde ünü her yere yayılmış, fazlasıyla şişirilmiş genç ve karanlık bir şantözün ta kendisi o. Karanlığı daha çok hafif karartıdan ibaret, sahnesi çömez-pop kıvamında. Onu sahnede tek başına kakafoniyle didinirken, şarkılarını her notayı dibe batıra batıra söylerken daha çok severdik diyenler var...

Çömezlik yıllarındaki tutuk performansı, alışması zor ama zamanla bağımlılık yaratan şarkılar mı....Yoksa sarı saçları ve mat taytıyla monitörlerin üzerinde seken yarı-enerjik kız imajı ve ilk dinleyişte tutulduğum Vessel mı...Hangisini seçmeli bilemiyorum.

Bundan birkaç sene önce yine burada fazlasiıyla iddialı cümleler kullanmıştım Zola Jesus için. Bugünkü Zola, o Zola değil... İyi ya da kötü, onun birkaç yüz adım ötesine doğru yol aldığı kesin. Ne güzel şarkı bu Vessel...

Synthetik

2011-09-30T00:17:00.000-07:00

“Your love is so successful, it’s perfect, it’s synthetic…”

Dear Audience

2011-09-27T08:55:00.000-07:00

Nothing Like It

2011-09-27T08:25:00.000-07:00

Sonic Pressure

2011-09-27T08:16:00.001-07:00

SONIC PRESSURE (Aileen Wuornos edit) B-SIDE by MisMeriZer

Buram buram 90'lar ve Berlin kokmuyor mu?.. Birileri bu vesileyle Ec8or'ı ve Amiga 500'ü de anmış, pek iyi etmiş...
Kes, yapıştır, kes yapıştır nereye kadar bize böyle sahte heyecanlar yaşatmaya devam edeceksin MisMeriZer şekerim? Sevmedim desem yalan olur.

diaryofmu.com presents Hanin Elias DIARY

2011-09-27T06:21:00.001-07:00

Hanin Elias, birkaç sene sürdürdüğü huzurlu ada yaşamını geride bırakıp kaotik dünyasına dönmeye çalışıyor. Bu sefer tutar mı tutmaz mı göreceğiz. Jessie gibi samba rumba çaça mambo jambo yapacağına zorlama da olsa böyle devam etsin, canımı yesin...

Videonun bu konuyla alakası yok gerçi...

Chairlift – Amanaemonesia

2011-09-27T02:18:00.001-07:00

Brooklynli elektronik pop ikilisi Chairlift, Bruises tarzında şarkılar bekleyen beni bu şarkıyla ve videosuyla ciddi derecede şaşırttı. Etkilenmemek mümkün değil... Pek keyifli...

Aaargggh!

2011-09-03T14:54:00.001-07:00

Black Ice

2011-09-03T06:37:00.001-07:00

Uzun zamandır demoları, Myopia ve Terrible Birds albümüyle oyalandığım Black Ice'ın "Before The First Light" albümüne denk geldim bugün...ve aşık oldum:

Sevgili Miss Kel!:

Borderline (Alt Version)

2011-09-02T12:09:00.000-07:00

Şarkının albümdeki halini çok sevmiyorum, fakat bu versiyonu gerçekten çok güzel!

Frénésies Horizontales

2011-08-16T02:04:00.001-07:00

Canli canli Frénésies Horizontales...

The Women of Electronic Music

2011-08-05T07:17:00.000-07:00

The Women of ELECTRONIC MUSIC! From the 30's to the 70's!

Before synthesizers, electronic music was honed the hard way in universities, by splicing tape loops, distorting sounds, endless dubbing, and blind instinct. Here are the timeless women of future music who created our present...

Delia Derbyshire - Sculptress of Sound documentary

2011-08-05T07:10:00.001-07:00

The broadcaster and Doctor Who fan Matthew Sweet travels to The University of Manchester - home of Delia Derbyshire's private collection of audio recordings - to learn more about the wider career and working methods of the woman who realised Ron Grainer's original theme to Doctor Who.

Hello, suckers!

2011-07-27T05:50:00.000-07:00

En Güzeli...

2011-07-27T05:25:00.001-07:00

HANIN ELIAS - GET IT BACK (live @HBC BERLIN)

2011-07-07T04:03:00.000-07:00

Hanin Elias - "Get It Back"

2011-05-10T00:51:00.000-07:00

Hanin Elias'ın yeni albümü "Get It Back"den "Axis Shifting".

Albüm 20 Mayıs'ta çıkıyor.

Bu da ilk video:

veee nostalji:

Austra – Beat And The Pulse (Clean Version)

2011-03-21T09:52:00.001-07:00

Dance at the Mouth of the Apocalypse!

2011-03-21T09:02:00.001-07:00

Ne no-wave, ne Jazz-noir, ne de spoken word. Bu defa kulaklarımız cayirdayacak...ve değiştiremeyeceğimiz (ya da öyle sandığımız) ne varsa, onlar için içip dans edeceğiz...

"I can't scream into the void anymore. So, I have to to dance at the mouth of the apocalypse... So, let's rock!" (Lydia Lunch)

Gaggle 'I Hear Flies'

2011-01-06T08:31:00.001-08:00

Lightning is My Girl

2010-12-19T08:50:00.000-08:00

Konserden önce gençliğin en güzel yıllarını Hole ile demlendiren birkaç arkadaşla buluştuğumda ne yazık ki hiçbirimiz heyecan ve sabırsızlıktan inler halde değildik. Yıllardır "I Need I Want I Will"i sahnede bangır bangır dinleyip damarlarımı titretme hayaliyle yaşadıysam da Melissa'nın YouTube'daki canlı performans videoları beni tedirgin etmekten öte korkutuyordu...

Melissa'nın kan, damar, ateş, su, hava, toprakla karışık arabest ruhlu vasat şarkı sözlerinin uçuştuğu havayı, pek de içten görünmeyen seksi wiccan rüzgarını nasıl soluyacaktık bilmiyordum. Konser başladıktan sonra kulağımı tırmalayan ve konserin sonlarına kadar kesilmeyen rahatsızlığın nedeni sadece müziğin ara sıra kaosa dönüşmesi değil, Babylon kıvamındaki muhabbet düşkünü izleyiciydi. Bir İksv saloncuk, içi dolu bokçuk diye düşünmeden edemedim. Göze çarpan bir diğer şeyse seyircinin pek de Melissa meraklısı olmadığıydı. Seyircideki esas hareketlenme her zamanki gibi sahnedeki müzisyenin kendi şarkılarında değil, konserin sonunda çalınan "cover" şarkı sırasında gerçekleşti. Müziğe değer veren kişi azlığı nedeniyle artık her konser ayrı bir üzüntü kaynağı...

Melissa eski konser kayıtlarında çuvalladığı birçok bölümü bol echo ve delay yardımıyla atlatmayı başardı. Grubun müziği mekanda uçtu kaçtı resmen. Melissa'nın vokali uğuldayan ve bangırdayan müziğin altından kalkamadı. "Oh my love, oh my love, I can't hear you my love"ı birlikte söyledik bu yüzden.

"Let the music bring us together, oh", "okiiyanuuss ahşşkiii", "ancient magic" odaklı cümlelere kulaklarımızı tıkamayı tercih ettik, zira hiçbiri içten gibi değildi. Neyseki ki karşımızdaki Melissa'nın ta kendisi...Başka hiçbir şeyin önemi yok...

Her şeyi bırakıp yukarıdaki kadının güzelliğine ve sahnedeki duruşuna bakın. Konserin ardından neredeyse bir saatini yanımızda geçirmesi, kızıl saçının telini alıp saklayan çılgın hayranların karşısında bozuntuya vermemesi, Erinç'in çoktan tükenen limited-edition plaklarından birine sahip olduğunu görünce onu hediyeye boğmak istemesi ve çok daha fazlası onu bağrımıza basmaya yetti. Bir de fazla güzeldi sanki, mest oluverdik...

Yine de Hole'u özlemeden edemedik...

You Say Party!

2010-12-19T08:49:00.000-08:00

You Say Party! hakkında ne kadar yazmak istesem de sakinleşip konu hakkında iki sözcüğü bir araya getirememiş olmak beni üzüyor. Benim için senenin en güzel gecelerinden biriydi. Performansı izlemek için mekana ancak beş-on kişi geldiğinden olsa gerek, üzüntü ve utançla karışık bir coşkuyla izledim konseri. Zıpladım, bağıra bağıra eşlik ettim ve çok da duygulandım açıkçası... Konser sonrasında bunu sözcüklere nasıl dökeceğimi bilemedim. İçimde kaldı...

Poly Styrene is back!

2010-12-03T10:17:00.000-08:00

"Some people think little girls should be seen and not heard - well I think, oh bondage, up yours!"

Diş tellerini göstere göstere söylediği şarkılarla 70'lerin punk rock yıldızı imajını yerle bir etmişti Poly Strene. Kıvırcık saçları ve tüketim toplumu/kapitalizm karşıtı çığlıklarıyla 90'lardan günümüze dek uzanan çoğu grup için sadece bir ilham perisi değil, çok daha fazlası... Grubu X-Ray Spex, punk'a saksafonu soktu, ilk imzayı atan Virgin tarafından yasaklandı, EMI ile piyasaya daldı. Top of the Pops'ın en önemli performanslarından birine imza attı. John Lydon bu yarı Somalili kızdan hep övgüyle bahsetti. X-Ray Spex olmasa Sleater-Kinney bile bambaşka olurdu. O dönem Amerika'da pek tanınmasa da İngiliz punk camiası onu bağrına bastı. Sonra Hare Krishna sevdasıyla ortadan kayboluverdi Poly Styrene... Solo şarkıları ya da grubun yıllar sonra kısa süreliğine de bir araya gelmesi ses getirmedi. Yine de günümüzde "godmother of punk" diyorlar ona.

Bu aralar her yeni çıkan albümün ömrü benim için bile birkaç haftalıkken, X-Ray Spex plaklarım bunca yıldır hiç ilgisiz kalmadı. Cırtlak sesli bu kız nedense kulaklarımı hiç tırmalamadı. Geçen ay Twitter'da "Poly Styrene is following you" mesajıyla karşılaştım. Hayırdır diyerek Google'da bir arama yaptım ve Poly Styrene'in bir anti-christmas şarkısıyla geri döndüğünü gördüm.

Videoda Poly Styrene'in kızı Celeste de yer alıyor.

Haydi hayırlısı...

Edit: Poly Styrene, 25 Nisan 2011'de bir süredir savaştığı kansere teslim oldu. RIP.

Video of the month.

2010-11-26T04:50:00.000-08:00

tooth ache. | "skin" from WEIRD CANDLES on Vimeo.

Oh, we love vhs!

Burn Sevgili Müzisyen, burn!

2010-11-23T06:49:00.000-08:00

L.A. Vampires Live at Eagle Rock Music Festival

13melek'in Geneva Jacuzzi yazısını okuyunca kıçını kaldırmayan tipik bir Avrupa yakalı olarak üzüntü ve utançtan yerin dibine girdim. Sanırım bir dinleyici olarak en son URA'daki Sixteens konserinde, ikilinin onu şimdiye dek karşılaştıkları en can sıkıcı sahne deneyimi olarak hatırlayacaklarını düşündüğümde bu kadar utanmıştım. Avrupa yakasına gelen müzisyenlerin (ki bunların bir kısmı gerçekten de en sevdiklerim arasında) performansını görmeye can atıp, sonra o gün gelip çattığında giyinip çıkmak yerine neden evde kalmayı tercih ettiğimi sorguladım. Cevabı belli... ve müziksever geçinen biri için çok da utandırıcı.

Gelecek ay birçoğumuz şüphesiz bangır bangır reklamı yapılacak Auf der Maur konserine gideceğiz. Çok eminim ki konserden sonra salonun yarısı yaşadığı dehşet verici deneyimin izinden kurtulmak için Nevizade'ye akacak ve bir daha da Melissa'nın sesini duymak istemeyecek. Ama avunmak için en azından ismi var kızın, gittik gördük diyecek...

İKSV Salon veya bazı açılardan ona benzeyen mekanlar dışında sahne alan ve kitlesi belli müzisyenlerse yine aynı saçmalıklarla baş başa kalacak. Boş mekan, bombok ses sistemi veya taverna tonmaisterliğine rağmen profesyonel görünüp bozuntuya vermemek adına ıkınmaya devam edecek... Bakalım You Say Party nasıl olacak...

Günün Şarkısı

2010-11-05T05:58:00.001-07:00

HOW TO DESTROY ANGELS - " The Space In Between "

Girlsgoingcommando'ya teşekkürler! :D

Family Fodder

2010-11-01T05:59:00.000-07:00

70'lerin gruplarının şimdilerde birleşip yeniden konser vermeye başlamalarına alıştık; hatta kusmak üzereyiz, biliyorum. Bunlara bir tane daha mı eklendi? Evet, fakat Family Fodder eski şarkılarla değil, yeni bir albümle geldi bu sene: "Classical Music"

Her şey eksiksiz olsaydı daha fazla sevinirdik, lakin albümde Lynn Alice yok, Dominique yok...ama sürpriz bir şekilde grubun orijinal vokalisti Dominique Levillain'ın kızı Darlini Singh-Kaul var.

Albümde bir Fodder klasiği diyebileceğimiz "Fransızca nakarat" olayı unutulmamış.

İşte yeni albümden öylesine bir şarkı:

Family Fodder - The Onliest Thing by hells-belles

Şarkıların çoğunda bambaşka bir kafayı harekete geçirerek 'çeşitlilik' sözcüğünü hakkıyla kullanan ve Stereolab'i bolca etkilediği söylenen eski Family Fodder'ı merak ediyorsanız aşağıdakileri edinebilirsiniz:

Sunday Girls (UK Parole/Fresh) 1978
Monkey Banana Kitchen (UK Fresh) 1980
Greatest Hits (Bel. Crammed Discs) 1981
Schizophrenia Party EP (UK Fresh) 1981
All Styles 2 x 33 (UK Jungle) 1983

Hatta bir ara linkleri ekleyeyim ben.

Ari Up RIP

2010-10-21T04:56:00.000-07:00

Kısa bir süre önce John Lydon'ın (aka Johnny Rotten) web sitesi johnlydon.com'dan bir açıklama geldi:

"John and Nora have asked us to let everyone know that Nora's daughter Arianna (aka Ari-Up from the Slits) died today (Wednesday, October 20th) after a serious illness. She will be sadly missed. "

1000 Years

2010-10-08T01:36:00.001-07:00

Sevgili Corin, yeni grubu The Corin Tucker Band ile yaptığı şarkıların daha çok orta yaşlı anne modunda olduğunu söylediğinde soğukkanlılığını koruyarak dehşete kapılmamayı başaranları tebrik ediyorum. İnternete dağıtılan ilk şarkıdan (Doubt) çok şey anlayanları da...Evet, ben de şarkıyı her gün arka arkaya 10'larca kez dinledim, ama müptelası olduğumdan değil, çoğunlukla şarkıdan bir şey anlamadığımdan...

S-K'sizliğin hüznü insanın gözlerini kör ettiğinde, karşıdaki su altında şarkı söyleyebilse veya gitarı amuda kalkarak çalsa bile bir şey ifade etmez, rezil olduğuyla kalır... Hele ki benim inadımı hiç kıramaz. Corin Tucker, belki de bu yüzden ilk amuda kalkışında bahsettiğim ağa takıldı. Boş boş baktım ona, sonra döndüm arkamı yürüdüm. Belki de o ilk gün yanlış bir moduma rastlayıverdi, ertesi gün olsaydı belki de pamuk pamuk bakardım ona. Neyse ki birkaç gün önce kendimi yumuşayıvermiş buldum... Hazır albüm yeni çıkmışken göz atmadan olmaz dedim.

Bugün kulaklarımı açıp gözlerimi yumarak Kill Rock Stars etiketli "1,000 Years" albümünün tamamını elden geçiriverdim. Son olarak diyeceğim şu ki, bu albüm yeni favori albümüm olmaktan uzak olsa da, Corin'in bahsettiği orta yaşlı anne modu buysa, yaklaşan 30'lu yaşlarıma ve ardından şıp diye gelecek 40'lara gururla ve sevinçle gülümseyerek girerim ben...

Bir süre onunla uyanıp, kahvaltımı onunla hazırlamak istiyorum...

oOoOO

2010-10-06T05:58:00.000-07:00

Witch house ilk dinlediğimde alışması zor bir karışım gibi gelmişti fakat, gitgide, türün başka örneklerini dinlemeye çabalarken buldum kendimi. Şimdiki durumsa şöyle; oOoOO hemen hemen her gün sabahları dinlediğim, odaklanıp enerji topu haline gelmemi sağlayan tek şey.

Triangle records’dan hakkında pek az şey bilinen oOoOO, manipüle edilmiş soundlar harikası California’lı bir oluşum. Tek kişilik bir çabanın ürünü görünse de, kimi zaman, duo olduğunu düşünüyorum kendimce. İsminin nasıl telaffuz edildiğiyle ilgili bir çok şehir efsanesi okudum fakat hiçbiri tatmin edici gelmiyor. Yaygın kanı “oh” şeklinde okunduğu. Söylemek zorunda kalmamak için çoğu kişi gibi ben de dua eder vaziyetteyim.

27 Eylül çıkışlı self titled ep patlayan baslarına rağmen parlaklığından pek bir şey kaybetmeyen 6 adet şarkıdan oluşuyor. Bana kalırsa ep’nin en easy listening şarkısı hearts’da içine Glass Candy kaçmış halinin katkısı çok fazla. Epde şarkı sıralaması şöyle:

Mumbai

Burnout eyes

Sedsumting

Hearts

Plains is hot

Burnout eyess (visions of trees)

Şimdi duamızı birlikte tekrarlayalım.

Tanrı hepimizi witch house gruplarının ismini söylemek zorunda kalmaktan korusun.▲

oOoOO - mumbai by oOoOO

NBK

2010-09-27T02:49:00.000-07:00

Yıllar önce iş nedeniyle gittiğim bir festival alanında öffleyip pöfleme halindeyken, beni dışardan dürten bir şeyin etkisiyle kendimi konser alanına attığım sırada sahnede Nükleer Başlıklı Kız vardı. Çalan şarkı (İKİ) niyeyse tüylerimi havaya kaldırdı, kollarıma azıcık titreme geldi. O günden sonra şarkıyı yüzlerce kez dinledim. Malesef diğer şarkılarla çok alakam yok...

Geçenlerde albüm çıktı. Şakıları yeniden düzenlemişler. Benim şarkı aradaki erkek vokalli bölüm ve onu çevreleyen bazı atraksiyonlar nedeniyle rezil olmuş. O an her şey bitiverdi...Çok üzüldüm...

Neyse, haydi albümden ilk videoya...

Nükleer Başlıklı Kız-Maske

Riot on the Page: Thirty Years of Zines by Women

2010-08-16T04:08:00.001-07:00

Proudpilot - "O.B.D."

2010-07-22T06:48:00.000-07:00

Grace Jones'un dakikalarca süren hulahoplu dansöz şantöz performansının akabinde şu yaşımda nasıl da içim geçmiş inlemesiyle geçirdiğim kapanmadan sonra Proudpilot'la açılmaya karar verdim.

Proudpilot "O.B.D."

Witch House'a Giriş

2010-05-05T04:30:00.000-07:00

Minimal elektronik ritmleri zifte, discoyu kapkaranlık bir ritüele bulayan müziklere gothic chillwave ya da darkwave etiketi yapıştıranlara selam olsun!

Kısa bir süre önce türeyen yeni bir janr, ▲ çılgınlığıyla dolu dizgin gidiyor. Bunun ismi Witch House!

Şimdilik başını Tri Angle ve Houston'dan Disaro gibi plak şirketleri çekiyor gibi görünse de geniş kitlelerce tanınması M.I.A.'nın bile Suicide'ı sample'ladığı bu devirde an meselesi.

Witch House'u görsel açıdan komik yapan şey grupların çoğunun genel olarak üçgenli, piramitli, kukuletalı, masonik ve gudik bir takım simgeleri kullanıyor olmaları. Occult bir durum mevcut yani. Aynı şeyi tekrar tekrar görünce insana bir süre sonra fenalık geliyor. Kimininse o kısımla bir işi yok; fakat yine de Witch House'dur benim özüm diyor. Uzaktan nasıl göründüklerine bakmayın; neo-paganlar, siz de havaya girmeyin. Aman ha, ayin müzikleri değil bunlar. Çiğ çiğ drum machine'e bulanmış chillwave/darkwave tüttüren muhteşem şeyler!

Aşağıdakiler dışında özellikle hangi gruplar kessssinlikle Witch House'dur diye soracak olursanız öyle kesin ve keskin bir çizgi var mı bilmiyorum. Mesela Zola Jesus'a Witch House derseniz, Babes in Toyland'e riot grrrl demiş durumuna düşersiniz. Hoş olmaz. Çünkü Zola bunun dışında kalıyor. Neden? Ben de soruyorum neden?

White Ring

Modern Witch (Disaro)

oOoOO

SALEM

Mater Suspiria Vision

Gr†LLGR†LL

▲

///▲▲▲\\\

TEARIST

Balam Acab

†‡†

Health - "We Are Water"

2010-05-04T08:17:00.001-07:00

M.I.A.'dan Suicide Çeşnili "Born Free"

2010-05-04T05:43:00.000-07:00

M.I.A'dan Suicide sample'ıyla kotarılmış "Born Free". (Bakınız: Suicide - "Ghost Rider")

Fan Death

2010-04-06T02:18:00.000-07:00

Dandi Wind'in yarısı olarak tanıdığımız Dandilion, kurtlarla dans eden vahşi kız imajından sıyrılıp bambaşka biçimde beliriverdi. Dandilion, 1973'ün New York'unda yaşamayı istiyor; o yılların Times Meydanı'na, porno tiyatrolarına ve canlı seks şovlarına ilgi duyuyor. O zamanın müziğinden ve filmlerinden ilham alıyor. 15 yaşında Siouxsie Sioux'un röportajında denk geldiği Kate Bush'u merak ediyor ve Bush'un albümlerini dinlediği anda hayatı değişiyor.

Film, video, animasyon ve heykel gibi sanatın birçok dalında parmağı bulunan Dandi, ismini bir Güney Kore şehir efsanesinden alan Fan Death ile performansını ve müziğini bambaşka bir boyuta taşıdı. Sahnedeki o eski agresifliğinden kurtuldu.

Fan Death, Dandi Wind'e göre daha durgun, daha feminen ve daha zarif.

"Courtney Love hayatımı kurtardı" diyen Dandi'den duyduğumuz hikaye hiç de beklediğimiz gibi değil aslında:

"17 yaşındayken havaalanında Courtney Love'la tanıştım. Daha önce uçağa binmemiştim ve tek başıma Brezilya'ya gidiyordum. Resmen panik atak yaşadım; çünkü bir sürü kontrolden geçmem gerektiğini bilmiyordum. Titriyordum, ağlıyordum ve insanlara hangi kapıdan geçmem gerektiğini soruyordum. Bir köşeye sindim. O sırada Courtney Love beni gördü ve bana doğru geldi. Neyim olduğunu sordu. Ona uçağın girişi kapısını bulamadığımı söyledim. Bir anda "Birisi şu kıza yardım etsin. Bu kızın yardıma ihtiyacı var!" diye bağırdı. Kıyafeti çok çılgındı." Hikaye tırt çıksa da anladık ki Courtney'de insanlık var. (Bu arada "Reunited"ın klibinde Courtney Love'ı Fan Death'in diğer yarısı Marta Jaciubek-McKeever canlandırıyor.)

Son bir senedir İngiltere, Meksika, Rusya ve Avrupa ülkelerinde sahneleri renklendiren Fan Death, şimdiye dek çekilen video kliplerle elektro-pop ve discoseverlerin ilgisini çekti. Erol Alkan dokunuşlu “Veronica’s Veil” remiksi birçok yerde patladı. Perez Hilton bile onları seviyor. Yani Fan Death aldı başını gidiyor...

Dandi Wind ve E.S.L. üyesi Marta Jaciubek-McKeever'den oluşan Fan Death, "A Coin for the Well" EP'sini birkaç ay önce yayımladı. EP'nin prodüktörlüğü Dandi Wind'in diğer yarısı Szam Findlay'e ait. 70 ve 80'lerin ucuz ritmleri ve synth melodileri, Dandi'nin durgun ve oturaklı vokalleri var bu albümde. Şarkıların hiçbirinde "Reunited"daki dark-disco/melankoli havası yok. Ben punk art ikilisi Dandi Wind'i her yönüyle daha çok seviyorum. Yine de Fan Death'e kayıtsız kalmak mümkün değil...

Hell Beach

2010-03-31T00:19:00.000-07:00

“There was blood on my garments that night and I liked it.
And I liked it.
You know I’d bleed for you anytime.”

Chicagolu Hell Beach'in albümü bugün karşıma çıkan en güzel şey!

Hell Beach hakkında bildiklerim:
Susan: Vokal
Jolene: Davul
Brad: Gitar

"Welcome To Hell Beach" albümü www.hellbeach.com adresinden ücretsiz olarak indirilebilir.

Chinas Comidas

2010-03-15T04:19:00.000-07:00

New Yorklu bir kadın şairin teatral vokaline eşlik eden, türler arasında kalmış çiğ bir sound. Seattle'ın new wave/punk camiasında kendine yer arayan Chinas Comidas'ın nereli olduğu şarkılarda kendini belli eden Amerikan sololarından belli.

1977-80 yılları arasında, grunge'dan önce punk-rock'ın şaha kalktığı Seattle'da müzik yapan Chinas Comidas, sahnede punk'dan spoken-word'e, rock ‘n’ roll'dan new wave'e kadar uzayan bir yolda yürümüş gitmiş. 2007'de yeniden bir araya gelip konser veren grubun ismi post-punk toplamalarında pek geçmiyor.

Vokalist Cynthia Kraman Genser şiir yazmaya devam ediyor ve üniversitede dersler veriyor.

Cynthia Genser (aka Chinas): Vokal
Brock Rock: Davul
Rich Riggins: Gitar
Dag Midtskog: Bas Gitar
Mark Wheaton: Klavye

Belly: "Dusted" [live - London, Finsbury Park, 13 June 1993]

2010-03-12T04:59:00.000-08:00

Günün Şarkısı: My Gold Mask "Up In The Air"

2010-03-12T04:44:00.000-08:00

Atari Teenage Riot reunite for live shows and announce new single

2010-03-11T05:07:00.000-08:00

Atari Teenage Riot have announced they are to reunite for a one-off London gig this May.

The band, who split in 2000, will play Camden's Electric Ballroom on May 12.

Alongside Alec Empire, Hanin Elias and Nic Endo for the reunion will be MC CX Kidtronik, who has previously worked with Kanye West and Nine Inch Nails.

The band will also release a new single, 'Activate', on May 17 on their own label Digital Hardcore Recordings. Meanwhile, the band are giving away a free remix of 'Digital Hardcore' by The Builder.

Listen to the track below:

Atari Teenage Riot - Digital Hardcore (2010 Remix by The Builder) by Alec Empire

(See "http://www.nme.com/news/atari-teenage-riot/50165")

Scantron - "Make Your Mark Heavy & Dark"

2010-03-09T05:14:00.000-08:00

Free Download!!

Scantron albümü "Make Your Mark Heavy & Dark"ı ücretsiz indirmek için TIKLAYIN!

Chin Chin

2010-03-09T01:24:00.000-08:00

İsviçre'den bir yudum punkımsı, pop-punkımsı, indiepopumsu...Kimi zaman bir new wave telaşı, bazen de twee edası...

Kleenex/Lilliput ile birlikte o dönemin Punk camiasında tamamı kadınlardan oluşan üç beş İsviçreli gruptan biri. Chin Chin elemanları kendilerine "Punk" demişler; fakat pop vokalleri ve C86 tınıları yüzünden insan önce bir duraklama ihtiyacı duyuyor. Olsun, yeter ki gönüller punk olsun...

The Shop Assistants, Television Personalities, The Poguesve New Model Army ile birlikte sahne almışlar. Belli ki grubun ömrü uzun sürmemiş...

We Don’t Wanna Be Prisoners EP (1984) - Farmer Records

1. We Don’t Wanna Be Prisoners
2. Desires Only
3. The World’s Burning

Stop! Your Crying (1987) - 53rd & 3rd

1. Stop! Your Crying
2. Dark Days
3. Never Surrender
4. Cry In Vain
5. Revolution
6. Stay With Me
7. My Guy
8. Jungle Of Fear

Dakota Fanning - Cherry Bomb

2010-03-05T00:12:00.000-08:00

Nasıl da olmuş!

Dakota için ayakta bir alkııış! Arka vokallerdeki Kristen Stewart hanım evladımıza da teşekkürler.

The Passions

2010-03-02T08:05:00.000-08:00

The Passions deyince akla Barbara Gogan'ın banyo ekolu sesi ve Clive Timperley'nin bol delayli gitarı geliyor.

ilk single'ı "Needles and Pills"i 1979'un Mart ayında piyasaya süren The Passions, 1980'de çıkış albümü Michael & Miranda ile İngiliz müzik piyasasına giriş yapıyor.

1981'de ikinci albüm "30,000 Feet Over China" çıkıyor. İşte grubun en ünlü şarkısı "I'm in Love with a German Film Star" bu albümde yer alıyor. İngiltere listesinde 25 numaraya kadar çıkan bu şarkı sayesinde grup iki kez Top of The Pops'a çıkıyor. Ardından bir dizi kadro değişikliği...ve grup 1983'te grup dağılıyor.

I’m In Love With A German Film Star günümüze dek birçok grup ve sanatçı tarafından yeniden yorumlandı. Bunların başında Foo Fighters, Katsen ve sanırsam ki Sam Taylor-Wood geliyor.

The Passions'ın resmi web sitesine buradan göz atabilirsiniz.

Kadro:
Barbara Gogan - gitar, vokal
Clive Timperley - gitar (1981'e kadar)
Kevin Armstrong - gitar (1981 - 1982)
Claire Bidwell - bas gitar (1981'e kadar)
David Agar - bas gitar (1980'den itibaren)
Richard Williams - davul
Mitch Barker - vokal (1981'e kadar)
Jeff Smith - klavye (1981'den itibaren)
Stephen Wright - gitar (1982'den itibaren)

The Passions - Michael & Miranda (1980)

1. Pedal Fury
2. Oh No It's You
3. Snow
4. Love Song
5. Man On The Tube
6. Miranda
10. Obsession
11. Suspicion
12. Palava
13. Absentee
14. Brick Wall
15. Why Me

30,000 Feet Over China (1981)

1. I'm in Love with a German Film Star
2. Someone Special
3. Swimmer
4. Strange Affair
5. Small Stones
6. Runaway
7. Square
8. Alice's Song
9. Bachelor Girls
10. Skin Deep Listen
11. Radiate [7" Version]
12. Some Fun [7" Version]
13. War Song [7" Version]
14. Don't Talk to Me (I'm Shy) [7" Version]
15. Square [Live]

XL Capris

2010-03-02T04:40:00.001-08:00

Avustralya'nın punk camisından XL Capris, 1978'de Sydney'de kuruldu. O dönemde John Peel'in ilgisini çekmeyi başaran XL Capris elemanlarının kendi plak şirketleri AXLE'dan çıkardıkları iki albümleri bulunuyor.

En ünlü single'ları "My City Of Sydney".

Albümler:
1981 "Where is Hank?" LP
1981 "Weeds" LP

Gitar: Tim Gooding aka Errol Cruz
Vokal/ Bas gitar/ Gitar/ Klavye: Johanna Pigott aka Alligator Bagg
Davul: Julie Anderson aka Nancy Serapax
Gitar/ Vokal: Kimble Rendall aka Dag Rattler
Gitar: Todd Hunter (Rendall ayrıldıktan sonra)

Kimble Rendall'ın ismi şimdilerde Matrix serisi, Cut, Ghost Rider gibi filmlerde geçiyor. Pigott ve Gooding ise ABC yapımı Sweet and Sour'a imza atmış.

XL Capris - Where Is Hank? (1981)

1. World War 3 3:38
2. Fat Boy in the Swimming Pool 2:53
3. Red Bikini Runaway 2:58
4. Refrigerator Town 2:34
5. Evelyn 2:36
6. Hey Marvo! 0:07
7. Police Exhibit 4:19
8. Button B 2:49
9. On the Beach 3:27
10. Shark Horror 2:41
11. Parramatta Road 2:46
12. Hi Rise Heart 3:00
13. J O'K/Shout 5:24
14. Ou Est Hank? 2:08

Altered Images

2010-03-02T04:10:00.000-08:00

Bir zamanlar Steve Severin'in kanatları altına aldığı ve Kaleidoscope albümü zamanında Siouxsie and the Banshees'e konserlerinde eşlik eden Altered Images, 1979'da kuruldu.

Severin'in prodüktörlüğünde iki single piyasaya süren grup Epic'le anlaştı ve ilk albümlerini hazırlamaya koyuldu. Hazırlık aşamasında her ne kadar Severin'in de parmağı bulunsa da Epic'in niyeti gruba popüler bir sound kazandırmaktı. Bu yüzden devreye Martin Rushent girdi. NME onları 1981'in en iyi yeni grubu seçti.

Kadro değişikliğinin ardından, Mike Chapman prodüktörlüğünde gittikçe "dans pop"laşan müzikleri üçüncü albümle birlikte grubun düşüşe geçmesine neden oldu. Kadroda birkaç değişiklik daha...ve grup dağıldı.

Vokal: Clare Grogan
Gitar: Tony McDaid
Davul: Tich Anderson
Bas Gitar: Johnny McElhone

Altered Images - Collected Images (1984)

1. Happy Birthday (2:58)
2. Insects (3:27)
3. See Those Eyes (3:06)
4. A Day's Wait (3:33)
5. I Could Be Happy (Dance Mix) (5:39)
6. Song Sung Blue (4:12)
7. Bring Me Closer (Dance Mix) (6:11)
8. Change of Heart (3:36)
9. Love to Stay (3:22)
10. Pinky Blue (3:04)
11. Don't Talk to Me About Love (3:47)
12. Dead Pop Stars (3:13)

Esben and the Witch - Corridors

2010-02-24T06:47:00.002-08:00

"Esben and the Witch" play The Harley, Sheffield on the 10th February, 2010

I Wish That

2010-02-24T06:47:00.001-08:00

I Wish That from maudegone. on Vimeo.

Direction
Shannyn Sossamon

Music
Sissy

Starring
Sissy ///
Jennifer Lindberg
Shannyn Sossamon
Jennifer Furches

Camera
Ravi Dhar

Editing
Ravi Dhar

Costumes
Sissy

Plug

2010-01-13T05:32:00.000-08:00

70'lerin sonu, 80'lerin başından değil, günümüzden bir grup "Plug".

"Fresh Pleasures / Nonchalant Love" ve "B-boy / You Keep the Beats" şarkılarından oluşan Parlour Records etiketli iki adet 45'likleri var.

Sian ve Georgie ikilisinden oluşan bu grup, post-punk ve no wave dönemine özenen bir sound'la karşımıza çıkıyor.

Plug
"Fresh Pleasures / Nonchalant Love" 7''
DİNLE

İşte bu da B-Boy:

Remembering Nancy Spero

2010-01-12T00:19:00.001-08:00

‘The Young Lady’s Post-Punk Handbook 1978-83 [Women of Post-Punk]

2010-01-11T06:44:00.000-08:00

Komşuda pişer, bize de düşer...

No-wave, proto-indie, ska revival, dance-funk-disco, pop-punk, art punk ve performans dünyasının kadın sanatçılarından oluşan 3 adet muhteşem toplamayı burada vermeden rahat edemedim.

Musicophilia'ya teşekkürler!

The Young Lady’s Post-Punk Handbook, Volume 1
01 Laurie Anderson - “Example #22″
02 Delta 5 - “Innocenti”
03 The Go-Go’s - “Automatic”
04 Raincoats - “Red Shoes”
05 X - “The Once Over Twice”
06 Flying Lizards - “Her Story”
07 Jane Hudson - “Mystery Chant”
08 Crass - “Smother Love”
09 Blondie - “Heart of Glass”
10 Sonic Youth - “I Dreamed I Dream”
11 Selecter - “On My Radio”
12 Marine Girls - “A Place in the Sun”
13 Lizzy Mercier-Descloux - “Funky Stuff”
14 Weekend - “Nostalgia”

The Young Lady’s Post-Punk Handbook, Volume 2
01 Family Fodder - “Savoir Faire”
02 Au Pairs - “It’s Obvious”
03 Chris & Cosey - “This Is Me”
04 Plastics - “Back to Wigtown”
05 Pylon - “Cool”
06 The Slits - “Love und Romance”
07 Siouxsie & The Banshees - “Lunar Camel”
08 The B-52’s - “52 Girls”
09 Swamp Children - “Boy”
10 Y Pants - “That’s The Way Boys Are”
11 Antena - “Camino Del Sol”
12 Vivien Goldman - “Launderette”
13 Cocteau Twins - “But I’m Not”
14 Thick Pigeon - “Jess + Bart (Mix)”

The Young Lady’s Post-Punk Handbook, Volume 3
01 Creatures - “Miss The Girl”
02 Eurythmics - “Sing-Sing”
03 Phew - “Doze”
04 E.S.G. - “Moody”
05 Maximum Joy - “Searching for a Feeling”
06 Los Microwaves - “La Voix Humane”
07 Ludus - “My Cherry is in Sherry”
08 Crash Course in Science - “Cardboard Lamb”
09 Grace Jones - “Nightclubbing”
10 Lydia Lunch - “Gloomy Sunday”
11 Marilyn & The Movie Stars - “So Disgraceful”
12 Young Marble Giants - “Music for Evenings”
13 The Pretenders - “Lovers of Today”

Noh Mercy

2009-12-22T00:31:00.000-08:00

"Noh Mercy" at Mabuhay Gardens 1979 photo Steve Harlow

Günümüzde "post" ve "avangard" etiketleriyle önümüze düşenlerin çoğunun zaten en az 30 sene önceki bol wave'li dönemde yapılmış olduğunu şimdi bir kez daha görelim. En azından köklerinin oraya kadar uzayıp uzamadığına kafa yorsak da olur.

Ay hakkaten olsa n'olur, olmasa n'olur...

Önce bi eve gidip uyumam lazım. Sonra devam...

Pink Section & Inflatable Boy Clams

2009-12-21T07:37:00.000-08:00

Pink Section

Mr. Todd - Guitar, Bass, Vocals;
Judy (Gittisohn) - Vocals, Synthesizer, Keyboards;
Stephen Wymore - Bass, Guitar, Synthesizer, Vocals;
Carol Detweiler - Drums, Vocals.

Bangırdayan baslar, çiğ bir drive ve şimdilerde birçok kadın vokalistin taklit ettiği halis muhlis *wave* vokalleri. Çoğunlukla dinginlikle delirme arasında, çocuk gibi bağırmasını seven; ama her halükarda cool takılmasını bilen, arada delirip "meee"lemekten çekinmeyen...

1979-80 arasında yaşayan San Franciscolu art punk grubu Pink Section hakkında ortalıkta dolaşan çok fazla şey yok. Judy ve Carol'ın sahnedeki duruşları nedeniyle izleyenlerin hatırladığı konserlere imza atmışlar.

Tuxedomoon'la birlikte çalışan Tommy Tadlock'ın prodüktörlüğünde kaydedilen ve 1978'de yayımlanan bir 45'lik, ardından da bir adet 12" çıkarmışlar. Bir tane de toplama albümde yer alıyorlar ("Can You Hear Me? Live at the Deaf Club"). En ünlü şarkıları "Flat Dog".

İnternetten okuduklarım kadarıyla, o dönemi yaşayıp da bu grubu sahnede canlı izleyenlerin aklında kalan şey Judy'ye nasıl da aşık oldukları. Özellikle de bu grup dağıldıktan sonraki, yani "Inflatable Boy Clams" zamanlarından bahsediyorum.

Pink Section (1980 - Modern Records)
*Dinle*

Wine World
Midsummer New York
Flat Dog
Part Time
Francine's List

--------------------------------------------------------------------------------------------------

Inflatable Boy Clams

Şimdi gelelim sonrasına...Pink Section dağıldıktan sonra Judy & Carol, "Inflatable Boy Clams" isimli bir grup kuruyorlar. San Fransiscolu "Inflatable Boy Clams", 1981'de Subterranean etiketiyle 5 şarkılık bir mini albüm yayımlıyor. Prodüktörlüğünü Voice Farm'dan Myke Reilly'nin üstlendiği albüm, bir dönem - "Skeletons" yüzünden olsa gerek- özellikle Cadılar Bayramı gelip çattığında radyolarda boy gösterirmiş.

Carol Detweiler - bass, drums, organ, vocals
JoJo Planteen - bass, vocals
Judy Gittelsohn - organ, slide guitar, bass, vocals
Genvieve Boutet de Monvel - sax

Inflatable Boy Clams
*Dinle*

SKELETONS
SNOTELEKS
MARIN
I'M SORRY
BOYSTOWN

Model Citizens

2009-12-21T05:21:00.001-08:00

70'lerin sonunda New York'un no-wave camiasından çıkan bir başka grup da Model Citizens. No wave/art rock çeşnili eğlenceli bir müzik, John Cale prodüktörlüğünde kaydedilen bir adet EP. Biraz enerjik, azıcık spastikimsi.

Model Citizens - "Shift the Blame"

1979 tarihli 'Shift The Blame', John Cale'in kısa süreli "Spy Records"ından çıkmış. Zappa'yı kendine hayran bırakmış.

Aynı isimli gruplarla karıştırmayınız.

MODEL CITIZENS - Shift The Blame (1979)
"Dinle"
1. Shift The Blame
2. Animal Instincts
3. I Am Honest
4. You Are What You Wear

Model Citizens dağıldıktan sonra Gloria Richards "2Yous" diye bir grup kurmuş. Yayınlanmamış birçok kayıt ve videoya imza atmışlar.

Bound & Gagged

2009-12-21T04:13:00.000-08:00

Bound & Gagged, 1978'de Boston'daki punk camiasından türemiş ve o zamanlarda New York'ta birçok konser vermiş. Sound olarak kendilerini 8-Eyed Spy, Bush Tetras, Pylon, The Raincoats ve The Slits'e daha yakın görüyorlar. Bu nedenle onlara "all girl no-wave band" etiketini yapıştırmak çok da zor değil.

Bir adet Ep'leri bulunuyor. Bunun yanında Beelzebub Youth'la paylaştıkları "Music from Hell" split'inde yer almışlar.

The Girls'den Robin Amos, albümün prodüktörlüğünü üstlenmiş.

Bound & Gagged:
Britt Britto: vocals;
Trude Koby: bass, sax, trombone, vocals;
Deni Ozan: drums;
Marcia Maglione: percussion, farfisa organ, vocals;
Wendy Stone: guitar, bass;
Martha Swetzoff: guitar, bass, vocals.

Bound & Gagged 12'' EP
"Dinle"

1. Clutter
2. Chains and Polymers
3. Attack
4. Roach Motel

Teenage Jesus and the Jerks w/ Thurston Moore

2009-12-17T04:27:00.001-08:00

Teenage Jesus and the Jerks & Thurston Moore
13 Haziran 2008 @ Knitting Factory

Ağlarım görürsünüz...

Part 1

Part 2

Part 3

Zola Jesus - Clay Bodies

2009-11-23T05:51:00.001-08:00

Yönetmenliğini Jacqueline Castel'in üstlendiği bir Zola Jesus videosu: Clay Bodies

Soldout "The Cut"

2009-10-27T08:56:00.000-07:00

Soldout "The Cut" from SoLab on Vimeo.

Calamity Jane:1989-1992 & "AGAIN in 2009"...!

2009-10-20T23:53:00.000-07:00

"CALAMITY JANE - back in the saddle! shows TBA!!!"

*yay*

Günün Şarkısı

2009-10-06T03:14:00.001-07:00

Şimdi hep birlikte:

I.U.D.

2009-08-30T00:23:00.000-07:00

Growing'den Sadie Laska ve Gang Gang Dance'den Lizzi Bougatsos'un iki kişilik projesi I.U.D., geçtiğimiz aylarda The Social Registry etiketiyle piyasaya sunulan “The Proper Sex" ile bana uzun zamandan sonraki ilk heyecanımı yaşatmıştı. Fotoğrafçı Jason Rodgers’ın Sparks'ın 1976 tarihli "Big Beat" albümünün kapağına göndermeye yaparak, hatta tıpa tıp aynı şekilde oluşturduğu kapak, albümün içeriğini görsel tarafından yola çıkarak sezmeye çalışanları yanıltabilir. Müzik piyasasındaki standart yönelimlere nanik yapan I.U.D.’yi bir kılıfa sokup onu sözcüklerle anlamlı hale getirmek benim gibi sözcük dağarcığı büzüşmüş olanlar için çok zor. Yine de sıfırdan hareket edenler için bir yön tarifi yapabilmeyi umuyorum.

Aynı anda davulun başına geçip bol reverb verilmiş banshee çığlıkları atmaya başlayan iki kadını düşünün. Ya da kimilerinin dediği gibi, Einstürzende Neubautencılık oynayan Tribe 8'i hayal etmeye çalışın. Buna extreme noise’un sardığı katartik çığlıkları, heavy metali, deneysel ve hatta ürkütücü kabile dokunuşlarını ekleyin. İşte the “The Proper Sex" bunun gibi bir şey; karmakarışık ve kafa karıştırıcı, ama bir o kadar da cezbedici ve zihin açıcı.

“The Proper Sex”in ilk parçası Daddy’nin sancılı doğumu; Karayip ritimlerine, daha doğrusu modern dub’a ve neo-tribal atraksiyonlara göz kırpan metalik bir sound’un eşliğinde gerçekleşiyor. Gerçekten de dedikleri gibi, parçanın öyle bir havası var ki vokaller sanki aralarda kötülük habercisi bir büyücü helium verilmiş Kate Bush’a bürünüveriyor. Ardından gelen "Glo Balls”, Lizzi’nin ciğer patlatan kesik vokalleri tom-tom, yer davulu, timpani, bongo, konga ve taikoların cirit attığı hayali bir gösteriyle tansiyonu arttırıyor. “Monk Hummer”a hızlı ve derin derin nefes alarak başlıyoruz. Korku ve gerilimi tetikleyen müziğe eşlik eden vokal sample’ları 70’lerin buram buram kara cinsellik ve şiddet kokan “gorno”larını çağrıştırıyor. Bu noktaya kadar yeterince başımız dönmediyse, “911”nin verdiği kavgacı sarhoş gerilimiyle hızlıca sersemleyip, kafamızın bin dünya olduğu bir paralel eksene doğru kayıyoruz. “Mary Unmargaret”taki davullar, ilk başta gore filminden alınmış sahnelerin üzerine The Shaggs’in davulcusu oturmuş bodoslama çalıyor gibi bir etki verse de sonlara doğru bir bilim-kurgu gerilimi halini alıyor. Albümün en öne çıkan parçalarından biri olan “Girls Just Wanna (Time to Have Sex)”, hemen havaya sokup hareketlendiren, arada bir hafifçe tekleyip geri saran sivri bir heavy metal riff’iyle başlıyor. Ortalara doğru dişli geriye doğru sarılıyor ve çok zekice nüansların süslediği bir yavaşlama meydana geliyor. Metal havasındaki gitarlar, aynı doğrultuda ilerleyen crunchy gitarlara dönüşüyor. On bir buçuk dakikaya yayılan bu şarkıda, albümün başından bu yana ona baskın havasını veren tüm sesler iyice eğilip bükülerek müthiş bir kolaj haline getiriliyor.

Albümü dinlerken, No-wave denen şey 2000'lerin sonunda ortaya atılmış olsaydı, muhtemelen 2020'li yıllarda Wikipedia'yı açtığımızda onun müzikteki ilk örnekleri arasında I.U.D.'yi görürdük diye düşündüm. Japon noise gruplarını anımsatan ilkel ritimlerin ve korku-gerilim düğmesine basan notaların hakim olduğu bu fevkalade albümün, düz akor basıp buna deneysel diyen genç gruplar için düşündürücü olması ümidiyle...

These Are Powers

2009-08-16T12:58:00.001-07:00

These Are Powers - Easy Answers (Orijinal klip için tıklayın!)

These Are Powers - Life of Birds

Pink Noise Live at Union Pool

2009-08-12T08:08:00.001-07:00

Pink Noise Live at Union Pool from Yuval Ziegler on Vimeo.

Two People Are Enough

2009-08-04T08:10:00.000-07:00

Carusella - Star Quality from Dovi on Vimeo.

Viva Knieval (Kathleen Hanna - 1990)

2009-07-30T06:02:00.000-07:00

İşte Kathleen Hanna'nın ikinci (yani Amy Carter'dan sonraki) grubu Viva Knieval'ın kaydettiği 4 parça. Kathleen'in Toby Vail'le tanışması, grupla birlikte Kuzey Amerika'yı turlamasından sonra gerçekleşiyor.

Viva Knieval 7" single, Ultrasound Records, 1990
1. Dog
2. Kalvinator
3. Boy Poison
4. Die Vermin

Bir “Shriekbeat" Grubu: KASMs

2009-07-30T00:36:00.000-07:00

(3-4 ay önce binbir blog'ta övgüyle karşımıza çıktılar. Nisan'da nete düşen ve Mayıs'ta dağıtılan albümleriyle, aynı zamanda The Gossip'in ön grubu olmalarıyla tanındılar. Şimdiyse onlar hakkında söylenmemiş pek bir şey kalmadı. Yine de eskimiş birkaç paragrafa buyrun...)

Şarkı söylediği anlarda tozlu ve yapış yapış sahneyi süpürürken cool kalmayı başaran kadınların o gürültüyü derilerinin altına çektikleri anlar beni heyecanlandırıyor. Artık müzikte samimiyet ve sahteliği ayıran çizgiler noktalar halinde etrafa saçılmış olduğundan böyle uzaktan uzaktan ahkâm kesmek o kadar kolay değil. İngiltere'deki post-punk ve goth uyanışının katıksız olması beklenemez elbette. Hele ki o 28-30 dakikalık albüm furyası ve müziğin kolaj olmasına rağmen orijinallik arzusuna tutulup "retro-gotişfütüristik şwayzın punk" gibi isim bulma arayışı da işin içine katıldığında her şey karmaşık hale geliyor. Bu tavrı çok da eleştirmiyorum. Göğsünü açıp kalıbını patlatıyor, içini ortaya döküyorsun. Sonra biri sana gelip yeniden, ama bu sefer ana hatları daha keskin ve janjanlı bir kalıp oyup kafanı onun içine sokmanı istiyor. Haliyle fenalık geliyor ve diyorsun ki "quasi-gothick-shriekathon olsun bizimkisi".

The Violets, Ipso Facto ve S.C.U.M gibi grupların rock 'n' roll'u dişi dokunuşlarla dürttüğü bugünlerde "KASMs" diye bir grup daha çıktı karşıma. Get Hustle, Pre, Coughs ya da Kanada'nın AIDS Wolf'u gibi noise değil. Daha melodik ve bilindik tınılar...Evde başka birileri varken fonu bir süreliğine kimseyi rahatsız etmeden doldurabilir türden. Albüm öyle zifiri karanlık değil. Yine de müziği benim gibi yüksek sesle dinleyince ilkel dürtülerine yenik düşenlerin kara bulutlara kadar yükselme ihtimali az değil. 32 dakikalık bu albümde karşımıza çıkan şey “quasi-gothick-shriekathon” ya da "shriekbeat" şeklinde nitelendiriliyor. “Chaotic quasi-gothick shriekbeat” deyince de oluyor. İşin garip tarafı grup üyeleri ve müzik yazarları “shriekathon”un çok saçma olduğunu, "shriekbeat"inse daha iyi tınladığını düşündükleri için onu kullanmayı tercih etmişler. Bunun gibi grupların her biri için “Siouxsie ve Deborah Harry’nin aynı vücutta dirilişi, post-punk ve deathrock’ın kaotik dünyasına yeni bir soluk” gibi basmakalıp cümleler kullanarak müzisyenlere, okurlara ve dinleyicilere fenalık getirenler utansın.

Grubun vokalisti Rachel Mary Callaghan (Sin O The East), yerlerde yuvarlanıp davula kafa atmayı, seyirciye kafa tutmayı seviyor. Bas gitarda Gemma Fleet (ex-Wolfie), davul ve gitarda da Rory Brattwell (Sin O The East) ile Scott R Walker (Aum Sahib) bulunuyor. The Gossip’in ön grubu olarak İngiltere’yi turluyorlar. Grubun çıkış albümü “Spayed”in insanı baymayan bir enerjisi var. Yükseliyor, bağırıyor, sonra akıp gidiyor... Bu kadarı da bana yetiyor...

KASMS - Spayed

01. Male Bonding
02. Insects
03. Taxidermy
04. Spayed
05. Krih
06. Don't Hit The Bottom
07. Bone You
08. Trenchfoot
09. Siren Sister
10. Mackerel Sky
11. Toil & Trouble
12. Murmer

R.I.P rock dinosaur, long live quiet storm...

2009-07-13T04:44:00.000-07:00

Forget Cassettes çoktan uykuya yattı, artık Eliza the Arrow var...

Albüm kayıtları tamamlanmak üzere.

Yeni albümün ilk single'ı "Toast The Tiger" 27 Temmuz'da çıkıyor.

Şarkıyı ikilinin Myspace adresinden dinleyebilirsiniz: www.myspace.com/elizathearrow

Meanwhile, Back In Communist Russia…

2009-07-02T05:15:00.001-07:00

“Meanwhile, Back In Communist Russia...”, geçmişimde iyi bakma telaşıyla arada tozunu aldığım değerli kutular bıraktıran gruplardan biri. Dinlerken hâlâ damarlardan sıcak sıcak akan, deriyi sinsice aşındıran cinsten. Bazılarına göre post-rock’ın en şahane örneklerinden olmasına rağmen arada sessizce kaynayıp gitmiş bir grup. Bazıları içinse art-rock’ın yeniden doğuşu veya sadece kimilerinin “experimental glitter-art post punk” dediği bir şey. Çocukluktan kalma tırnakların kenarlarını yolduran kabuslar, paranoya, klastrofobi hikayeleri, mideden atılan sessiz çığlıklar... Onlar için sıkça yapılan “Lydia Lunch’a eşlik eden Mogwai” yakıştırmasına şiddetle karşı çıkıyorum. İlla ki karşılaştırmak gerekirse, MBICR’deki panik unsurunu bu denli soğukkanlılıkla ve yer yer resesif karşılayan bu kadın imgesinin yanında Lydia’nın duruşu “sıçarım çarkına!” diye bağıran kaşar bir kadına benziyor. (Şşşşş sakin...)

MBICR, 1999'da Oxfordlu 6 üniversite öğrencisi tarafından kurulmuş. O zamanlar bu altı kişi iki gitarist, iki vokalist, bir klavyeci ve bir de sentetik ritim ustasından oluşan grubun kadrosu erkek vokalist Ed Carder'ın gruptan ayrılmasından sonra basçı Ollie Clueit'in gelmesiyle son halini alıyor. 2000 senesinde Moonkat’le birlikte “I Only Wanted Something to Do but Hang Around” split’ine dahil oluyorlar ve ardından “No Cigar” Ep’si geliyor. İlk stüdyo albümü, “Indian Ink”, 2001’de Jitter etiketiyle piyasaya sürülüyor. Aynı sene iki kez BBC Radio1'ın emektarı John Peel'in 'Peel Session'ına konuk oluyorlar. Sonra bir yaz geliyor ve 2 ay sürecek sancılı dönem başlıyor. Üniversiteden yeni ayrılmış ve meteliğe kurşun atmakta olan grup üyeleri, plak şirketinin ücra köşedeki stüdyosunda kayıtlara başlıyorlar. Soğuğa ve dayanılmaz rutubete rağmen orada yatıyor, orada kalkıyor, orada içiyor, orada yaratıyorlar. Şişelerin dibine vurulan, boşalmış sigara paketlerinden odanın tamamını kaplayabilecek sanatsal çalışmaların yapılmasını mümkün kılan ve insanın artık insanlıktan çıkıp kafayı yemiş mertebesine atladığı o sancılı stüdyo dönemlerinden biri yaşanıyor. Bu arada, kayıtlara başladıktan bir süre sonra gitarist Mark Halloran isyan bayrağını dalgalandırıyor ve böyle yaşamak istemediğine karar vererek yurda hayırlı bir doktor olmak üzere Londra’ya dönüyor. Her şeye rağmen 2003’te ortaya fevkalade bir albüm olan “My Elixir; My Poison” çıkıyor.

Meanwhile, Back In Communist Russia - Anatomies.mp3

Meanwhile, Back In Communist Russia - Heliotrope.mp3

Başta bahsi geçen kadın, yani Emily Gray, histerik kadın edebiyatından parça parça, çoğunlukla da tutarsız görünen monologlar döktürüp beni büyülü imgelere doğru sürükleyen son derece etkileyici bir vokalist. Issız odalarda yankılanan ve dupduru bir kirliliğe sahip bir müziğe dantel gibi işlenmiş izlenimi veriyor. Sanki şarkıyla dinleyici arasına fazla içli dışlı olmalarını engelleyecek ince bir set çekiyor. Şarkılara esas kimliğini veren onun vokalleriymiş gibi gelse de müziği zirveye çıkaran şey aslında bol delay’li piyano melodilerinin, duruluğunu birden kirliliğe boğan gitarların ve gümbürdeyen davulların fevkalade etkileşimi. Önce bütün şarkılar birbirine benziyor gibi geliyor. Şarkıları benimsemeye başladıkça hepsi çok zeki dokunuşlarla birbirlerinden ayrılmaya ve belirgin kimlikler oluşturmaya başlıyorlar. Yine de sanki hikayeyi bitirebilmek için hepsini yan yana dizmek gerekli. Bir şeyler eksik kalıyor, insan devamını istiyor; o boğazda düğümlenen şey çözülmek bilmiyor. Ne yazık ki, “My Elixir; My Poison”den sonra sadece bir “Peel Session” daha geldi ve ardından da grup üyeleri pek uzun sürmeyecek kişisel projelere doğru yola çıktılar.

Oxfordlu “Meanwhile, Back In Communist Russia...”, bana yolda yürürken tanımadığım insanların arkasından kendime engel olamayarak, panik içinde koşturmama neden olan, yine de ismini öğrenmeye bir türlü tenezzül etmediğim bir kokuyu anımsatıyor. Bu hissin normal rotasından uzakta uyanmasının kaynağını grubun önümde sayfa sayfa uzayan şarkı sözlerinde ararken son albümlerinin isminde bulmam sadece tesadüf, biliyorum. Yine de bu onları bir kez daha anmış oldum, fena mı oldu?

Jessie Evans - Let Me On (remix)

2009-07-01T13:50:00.000-07:00

Jessie Evans'ın bloglara çalışan plak şirketinden bir remix daha geldi. Buyrun bakalım:

Jessie Evans - Let Me On (Remix)

Screen Vinyl Image

2009-06-29T03:31:00.000-07:00

Screen Vinyl Image'ı baydıkça bayan yeni nesil shoegaze gruplarından ayıranın ne olduğunu bulmak o kadar da kolay değil. Bunun için saykedelik titreşimler, pop çeşnili karanlık synthler, bol eko ve feedback'ten fazlası lazım. Screen Vinyl Image, shoegaze'in köklerine uzaktan el sallıyor, yani aradaki köprüyü sağlam tutmasına karşın ona krautrock, Detroit techno, psychedelia, trip-hop, space rock, post-punk ve 80’lerin renklerini vermekten çekinmiyor. Ama bazılarını öyle belli belirsiz yapıyor ki bir yerde kafamı karıştırıyor. O yüzden işin orasına hiç bulaşmayıp mp3 çalarım sayesinde onlarla geçirdiğim bir günün içime sıkıştırdıklarını salıvermek en doğrusu.

Grubun kökeni tam da beklendiği gibi 90’lara dayanıyor. 90'larda Washington D.C.'den çıkan en etkili yeraltı shoegaze gruplarından Alcian Blue'nun belkemiği Jake Reid ve eşi Kim Reid, tam da ünlenmeye başladıkları 2006 senesinde gruba son vererek piyasaya sürdükleri parçaların boğazımıza dizilmesine neden olmuşlardı. Neyse ki Jake ve Kim'in "Screen Vinyl Image" adı altında müzik yapmaya devam edecekleri haberi en başta DC'deki müzikseverlere rahat nefes aldırdı. 2007’de çıkan The Midnight Sun Ep’siyle gerçeküstü bir yolculuğa sarı ışık yakan Screen Vinyl Image, bir süre iki kişilik kadrosuyla takılmaya devam etti. En sonunda davulcu probleminin çözümünü Chicagolu Nathan Jurgenson'da bularak bu senenin başında çıkış albümü “Interceptors”ı gönül rahatlığıyla müzikseverlerin beğenisine sundu.

Grup üyeleri, bu albümde Carpenter'ın film müziklerindeki gibi temayı öne çıkaran basit ama aradan sıyrılmayı başaran synth'lere eskiye göre daha fazla ağırlık vermişler. En çok da yönetmenin DIY ruhundan ilham almışlar. Albümde bizi John Carpenter filmleri ve Alacakaranlık Kuşağı'ndan alınan ilham, kilise çanları ve çamaşır makinesinin sesiyle oluşturulan sample'lar, Boston metrosunun fren sesi, gündelik yaşamda karşılaştığımız anlamsız gürültüler karşılıyor. Synthetic Apparition ile sakince açılan albüm önce ethereal havasını veriyor (neydi ki bunun Türkçesi?), ardından gelen Cathode Ray ile 80’lere götürüyor. Slipping Away’deki bas synth’lerle içime boğuk bir coşku doluveriyor. Bir aşk şarkısı olan Fever’da Juno-60 ve Prophet 600 üzerine etkili bir gitar tınısı ve baskın bir bas tınısı eklenmiş; fakat parçanın kalbi ritimde yatıyor. Başka bir parça ise ruhunda Alacakaranlık Kuşağı’nın 1959 tarihli bir bölümünden izler taşıyor. “The Lonely” ismini taşıyan ve 2046’da geçen bu bölüm, kısaca cinayet suçundan mahkum olan ve cezasını dünyadan bilmem kaç milyon kilometre uzaklıktaki Ceres-XIV adını taşıyan bir gezegende tek başına çekmek zorunda olan bir adamı anlatıyor. Screen Vinyl Image da tabi en iyisini yapıyor, bastırıyor Moog’ları, coşturuyor SCI’ları... Issızlığı ve yalnızlığı anlatan en güzel iki kelimeyle de ona kabuğunu giydiriyor: “Asteroid Exile”.

“Slipping Away” parçasında Carpenter etkisi kendisini bolca belli ederken, “Cathode Ray” de beraberinde bu dünyaya sürüklüyor. Bir yerde “The Thing”den bir sample kaçamak bakışlar atıyor. Kim Reid’in dediğine göre sadece Carpenter değil, Cronenberg’in Videodrome’u da (“Cathode Ray”), Alice in Wonderland’in Disney uyarlaması da var işin içinde (“Conscience Collider”). İşte tam bu noktada her şey bulanıyor. Bu ayrıntılara dalınca bana bir ikizler huysuzluğu geliyor. Belli ki yukarda bahsi geçen ilhamın etkisi farkettirmeden kulakları aşındırsın diye. Yoksa bu derece güçlü referansları duyunca insan tam on ikiden vuran, şaheser diye nitelendirebileceğimiz parçalar bekliyor. Eee ama sonuç pek öyle değil? İşte bu grup tam da bu yüzden kafamı karıştırıyor. Onca şeye rağmen yağmurun, metronun sesini değil, uyduruk sentetik sesler duyuyorum. Gerçi bir ara blender sesi duydum gibi geliyor. Yanlış anlaşılmasın, o uyduruk dediğim şeye gönülden bağlıyım; ama bu albümdeki sunuş şekliyle her şey synth’lerin ve ritm makinelerinin altında eriyip gidiyor sanki. Yoksa eksik olan şey film karelerinin akması mı? Ya da vokalin 80’lerin ünlü synth popçularını anımsatması mı? Titreyen renkli ışık kümelerinin eksikliği mi? Bendeki işitme kaybının müziği algılamamdaki etkisi mi? Ya da basitçe kayıt şartları mı? O yüzden albümdeki müziği güzel bir sepete oturtup renkli süslerle sarmalayamıyorum. Suicide ya da Jesus & Mary Chain bunu zaten 20-30 sene önce yapmıştı diyor beynim.
The Midnight Sun Live in Boston

Sonra bir şey oluyor, ben grubun canlı performans videolarını bulup izliyorum. Onları izlerken tüylerim diken diken oluyor, bir şeyler derimi kaldırıyor, heyecanlanıyorum. Ben dönüyorum, dünya dönüyor. Uzayda yüzüyorum, Mars’ta balık tutuyorum, bir gerilim filminin en heyecan verici sahnesinde koşuyorum, hayret verici güzellikteki nebulamsı şeyler görüyorum. Öte yandan albümü dinlediğimde kafamdaki imaj başkalaşıyor, ilham parıltıları teker teker soba külü halini alıyor; minicik, kapkara noktacıklara dönüşüveriyor. Anlıyorum ki onlara en çok sahne yakışıyor.

Etkileyici bir PA sistemi, saykedelik görseller ve özel strobe ışıklarıyla turlayan grup, sahnede sadece analog ekipman kullanıyor. Yani sahnede laptop yok. Kısacası Screen Vinyl Image ya ayağımıza gelmeli, ya da biz oralara gidebilmeliyiz! Albümü dileyenler yaşadıkları deneyimi bendeki soru işaretlerini hatırlayarak rüsva etmesin. Bu kimlik bunalımlı yazıyı Ay’a sallasın gitsin. Albümdeki haliyle beyinde ve damarlarda sarsıntıya sebep olmaktan uzak olsa bile biliyorum ki Screen Vinyl Image’ın müziği etkisini en iyi gece gösteriyor. Öylesi çok daha güzel. Tabi en güzeli canlı performansın eline su dökemez diyip okyanusları aşmak demiyor ya da diyemiyorsanız...

noİkİ

2009-06-10T07:33:00.000-07:00

Veee yattıkları yerden kalktılar!… no2 için geliyorlar!!

Hareketsiz kalmanızı sağlayacak ölümcül darbe için geri döndüler. Şu an tam olarak yerleri belli değil. Zaman makinesinin kumandası bozulduğundan beri doğru zamanı bulmak için uğraşıyorlar…

Atlayışlar sırasında çıkan arıza nedeniyle bazılarından hala haber alınamasa da ümidini yitirmeyen kahramanlarınız bu yola baş koydular.

Bekleyin!

Neleri beklemedik ki şu hayatta?

Yeniden Proudpilot

2009-06-10T06:34:00.000-07:00

Monsters Exist'in benim için dünyanın en güzel albümü olduğunu söylediğimde bunu kafadan attım sananlara cevabım: "Ciddiyim!"

Şarkıların hepsi için aynı şeyi hissediyor muyum? Evet! Günün sonunda yapmayı hayal ettiğim şeyi adım adım öteye taşıdıkları için onları kıskanıyor muyum? Buna da evet!

Yourself is the World duyduğum en harika şey zannederdim, yanılıyormuşum... Bu şarkıların hepsi en az onu dinlerken hissettikleri yaşattırıyor bana. Proudpilot hakkında bir şey yazmaya çalıştığımda önce duygusallaşıp sonra iyice arabeske vuruyorum. Ben Stendhal sendromuna bağlamak üzere buradan ayrılırken, geçenlerde Eray Aytimur'un Radikal'in web sitesinde okuduğum yazısına göz atabilirsiniz.

"Noise'un Hakkını Noise'a Veriyorlar"

"Ana akımda kürek sallamayanlara hiçbir fedakarlıktan kaçınmadan açtığı sahnesiyle Peyote, memleketimizin alternatif müzik ortamını yıllardır en çok şenlendiren adres. Bununla da yetinmeyip kadim gruplarından Replikas’ın Zerre albümünü yayınlayarak 2008 sonu itibarı ile müziğe yapımcılık tarafından da el atan mekan; yaptığı yapacaklarının teminatı olan kıyaklar dizisine Proudpilot’ın ilk albümü Monsters Exist’le devam ediyor. Sözcüklerin anlamlarından ziyade sesteki malzemeleri kesip biçerek kendi iç anlamını bulmuş, gayet espiritüel ve geometrik tadlarla dolu bu albüm, grubun lügatında en önem verdiği sözcüklerden biri belki de ilki olan ‘noise’un hakkını noise’a teslim ediyor.

Ekin (vokal, klavye) ve Pınar Üzeltüzenci (bas, geri vokal) kardeşlerle Kaan Akay’dan (davul) oluşan Proudpilot 2000 yılında İstanbul’da kurulmuş. Birlikte fazla vakit geçirenlere yönelik şaşırtıcı bir tespit değildir ya; başlarda Kaan’ı da Pınar ve Ekin’in kardeşi zannedenler çıkmış. Aralarındaki güçlü kişisel bağların yüzlerdeki yansıması bir yana, tamamıyla ortaklaşan müzik zevkleri; grubun kurulmasının çok öncesinde içlerinden herhangi birinin henüz 20’li yaşlarına varmadığı dönemlerde şekillenmiş. Özellikle shoegaze’in rüyalarla bezeli gürültü evreninde Stereolab, Cocteau Twins, Cranes gibi topluluklardan etkilenen ve bu etkileri Monsters Exist’e de yansıtan Proudpilot; incelikle örülmüş bir melodinin kendisi ve bunu çalış biçimlerinin üstünde durmak yerine, seslerin sunduğu detaylar ve yarattığı hissiyatla ilgileniyor. Bu durum, söz konusu müziğin herhangi bir virtüozite talebi olmadığı anlamına gelmiyor. Bilakis albümde duyduğumuz her parça Proudpilot’ın kendine has ilkel ama bir o kadar gelişkin tekniğinden süzülüyor. Burada ilkellikten kasıt elbette ki bayağılık göndermesi yapmak değil Proudpilot hallerinin orijinallik veya işlenmemişliğinden dem vurmak.

Ekin, Pınar ve Kaan aslında çeşitli zamanlarda başka gruplarla da çalışmış. Fakat Proudpilot sinerjisini herhangi başka bir yerde yakalayamadıkları için Stereolab’in 2006’daki Babylon konserinin verdiği motivasyonu da fırsat bilip tekrar bir araya gelmişler. Ondan sonra da ver elini Peyote’deki hipnotik çığlıklı, agresif davullu konserler; ver elini Monsters Exist’e uzanan stüdyo günleri...

Grup üyelerine ‘neden Monsters Exist’ diye sorma olanağım hiç olmadı ancak albümü aldığınızda göreceğiniz üzere canavarların varlığını direkt sorgulayan bir yanı yok. Ve fakat klavye ve vokalin yarattığı derinliğe paralel yürüyen yoğun drum’n’bass kafası; doğrusal ve döngüsel, basit ve karmaşık, direkt ve katmanlı gelgitleriyle Proudpilot müziğinin canavarlarını göze görünür kılıyor. Sound olarak olmasa da ‘öcüler’ dünyasıyla kurulan ilişki dolayısıyla Replikas’ın 2000’lerin başındaki gülyabani müziğini de bu vesileyle yâd edelim.

İngilizce ve Türkçe sözlerin yer aldığı ama öncelikle kendi lisanını geliştirmiş Monsters Exist’in çıkış noktasında biz diyelim serbest çağrışım, öbürü desin serbest atış duruyorken bu serbesti içinde bile fonetiği gıdıklayan sözcükler, tatlı-ekşi melodik çizgi ve tertemiz davul atakları; indie- elektronik geleneğin minimal estetiğine ‘aha da budur’ örneği oluşturuyor. ‘Orada Beni Duysa’ diyen dizesinden isminin O.B.D’liğini aldığını varsaydığımız parça bu anlamda taşı gediğine koyuyor. Klavye, bas ve davulun hemen yanıbaşında Ekin’in mırıldanırcasına attığı çığlıklarla sivrilen vokalin bir enstrüman olarak kullanılması, ‘Hardcore’ ve ‘Ciao!’ gibi klavyenin ileri çıktığı parçalarda 70’lerin progressive ruhunun gezinmesi , (‘Ciao!’da gitarı çalan Gökhan Goralı’ya parantez içi selamı gönderelim) ‘You do, i make’in elektronik bir türküyü andırması, Bowery’nin mistik hal-tavrıyla albüme psychedelic bir türbülans yaşatması ve kronometre tutmadım ancak çoğu bir dakikadan kısa süren çok sayıda riff’le süslenmesi bendenizce Monsters Exist’in nirengi noktalarını oluşturmuş. Bu albüm ‘deneysel işlere takılan mutlu azınlık’tan fazlasının beğenisini kazanarak samimiyetle yapıldıktan sonra bir müziğin nelere muktedir olabileceğini de gösterecek tahminimce.

Ya da böyle olmasını can-ı yürekten istiyorum.. Çünkü Monsters Exist, Proudpilot için ile bir çocukluk düşünün gerçekleşmesi demek olabilir. Ancak bunun ötesinde böyle albümler yayınlanabildiği için memlekette üretilen müzik adına hâlâ umutlanacak bir şeyler olduğunu da hatırlatıyor. Proudpilot’ın yapıp ettiğini bir de kendi dilinden duymak isteyenlere Roll’un Haziran sayısına verdikleri söyleşiyi naçizane önerip şöyle de bitirelim: “Tebrikler, denizaltı teknolojisinin en son gururlu pilotu sizsiniz.” (ERAY AYTİMUR, Radikal Kültür Sanat, 07/06/2009)

Jessie Evans - Let Me On REMIX

2009-06-09T00:39:00.000-07:00

Sağolsun Jessie Evans şarkılarını blog'lara ücretsiz olarak dağıtıyor. Yeni bir remix'i daha paylaşmış. Haydi buyrun bakalım...

Jessie Evans - Let Me On REMIX

Warpaint

2009-05-25T08:21:00.000-07:00

Warpaint, müziğindeki yumuşak dalgalanmalar sayesinde gönlümü kazanan, arada bir hissettirdiği müzikal naiflikle de beni tam on ikiden vuran bir grup. Hüznü tatlı, huzuru derin...

Emily Kokal, Teresa Wayman ve Jennifer Lindberg oluşan grubun ilk EP’si “Excuisite Corpse” nihayet bu senenin başında çıktı. Grubun davulcu koltuğundaysa şu an itibariyle David Orlando’nun yerini Josh Klinghoffer almış durumda. Grubun orijinal davulcusu ise güzeller güzeli Shannyn Sossamon (artık grupta değil).

Theresa, 2005 sensinde Vincent Gallo’nun grubuyla Avrupa’yı turlamış. Beni cezbeden yanı davul, gitar ve Mellotron çalması. Jenny ise Brian Blade’in caz albümünde bas gitar çalmış.

Prodüktörlüğünü Jake Bercovici’nin yaptığı albümün miksleri John Frusciante ve Adam Samuels tarafından tamamlanmış. Emily Kokal, hayran kitlesini gün geçtikçe genişletiyor.

01. Warpaint - Stars.mp3

Snapped

2009-05-13T02:11:00.001-07:00

Buralarda bu işler olmuyor, olamıyor... Babylon izleyicisi susmak nedir bilmiyor... Her mekan her tür müziğe uymuyor. Bazı tonmaisterler uyuyor... İzleyenler, müzisyene yüksekten bakıyorlar, eleştirecek yer arıyorlar... Eğlenen, anında o müzikten zevk alan insan sayısı resmen 3'ü geçmiyor.

Ey ahali! Madem öyle, ne diye o mekana gelirsin! Sen konsere niçin gidersin? Sosyal olacağım diye benim gecelerimi niçin mahvedersin?

İşin en kötü tarafı, sinirlenmeye katlanabilirim; fakat bir taraftan da kalbimi kırıyor böyle şeyler. O zaman içime oturup kalıyor işte...

Marnie Stern live on Radio K from Radio K on Vimeo.

Honey Bane

2009-05-11T04:12:00.000-07:00

Hazır önceki yazıda 14'lük Dyan Diamond'dan bahsetmişken, aynı dönemin genç isimlerinden Honey Bane'den de kısaca bahsedelim.

Honey Bane, 1978'de yani 14 yaşındayken Fatal Microbes'u kurdu. Bu arada Fatal Microbes ve Rubella Ballet'nin elemanlarından Pete Fender ve Gem Stone, ünlü İngiliz anarko-punk grubu Poison Girls'ün big maması Vi Subversa'nın çocukları. Bu yüzden de bu iki grubun aynı split'e dahil olması kaçınılmazdı diyebiliriz (bakınız: Closed Shop/Piano Lessons (X-N-Trix Records / Small Wonder, 1979, split 12" single w/ Fatal Microbes).

Honey, grubun 1979'da dağılmasıyla birlikte Essexli anarko-punk grubu Crass'le takılmaya başladı. "Donna and the Kebabs"ın Donna'sı oluverdi. O arada Killing Joke'un "What's the Matter" şarkısında vokal yaptı. 80'lerin başında solo çalışmalara başladı. 1981'de piyasaya sürülen "Turn Me On Turn Me Off" ile çiğ punk rock kılıfını fırlatıp new wave kulvarına doğru artistik bir dalış yaptı. Sonrasında modelliğe ve film oyunculuğuna da el attı.

"You Can Be You", sanırım Honey Bane'in ilk solo single'ı. Cayır cayır gitarlar, teneke gibi davullar ve şarkıları arada punkvari kılan vokallerle hâlâ punk rock'a selam ediyor sevgili Honey. Geçiş single'ı diyebiliriz buna.

Hone Bane - "You Can Be You"
LINK
Year: 1980
Şarkılar:
1. Girl on the Run
2. Porno Grows
3. Boring Conversation

"Guilty", Honey Bane'in ikinci solo single'ı. Cilalanmış gitar riffleri ve Honey'nin punk rock yıllarına göre resmen ışıldayan new wave vokalleri gayet o dönemin Top of the Pops'una göre.

Hone Bane - "Guilty"
LINK
Year: 1980
Şarkılar:
1. Guilty
2. Guilty Dub

Venus and The Razorblades

2009-05-11T03:20:00.000-07:00

"Venus and The Razorblades", The Runaways'in yaratıcısı ve menajeri Kim Fowley'nin Los Angeles punklarından kurduğu bir grup. The Runaways üyelerini bir araya getirdikten sonra aynı doğrultuda bir grup daha topluyor. Grupta öne çıkan 14 yaşındaki wunderkind Dyan Diamond'ın yanı sıra kayıtlarda Roxy Music'in basçısı Sal Maida var. Dyan Diamond'ın yerini daha sonra Ronnie Lee alıyor.

Müziklerin çoğunu Steven T. ve Fowley birlikte yapıyorlar. 1977'de 3 single bir de albüm çıkarıp, 1978'de dağılıp gidiyorlar. Steven T.'nin rentboy olduğu yolundaki söylentiler ne derece doğru bilmiyorum.

"I want To be where The Boys Are" parçasını The Runaways için yazmışlar. Hatta bunu dağıldıktan sonra yapmışlar. Bunun hikayesini Punk-A-Rama single'ının b yüzündeki Press Conference'da dinleyebilirsiniz. O dönemde çıkardıkları bir adet albümleri bulunuyor: "Songs From The Sunshine Jungle".

Grupta kimler geldi, kimler geçti:
Kim Fowley - Her Bir Şey
Steven T. - gitar & vokal
Dyan Diamond - gitar & vokal
Danielle Faye - bas gitar & vokal
Vicki Razorblade - vokal
Nicky Beat - davul (ex-Germs, Mau-Maus, Cramps)
Roni Lee - gitar & vokal
Kyle Raven - davul (ex-Droogs)
Sal Maida - bas gitar (ex-Roxy Music, Sparks)
Rene Bernard - davul (ex-The Swarm)

İşte 45'liklerden iki tanesi (bunların dışında bir tane daha var):

İlk single: "Punk-A-Rama"
LINK
Label: Bomp
Year: 1977
Tracks:
1. Punk-A-Rama
2. Press Conference

İkinci single: "I want to Be Where the Boys Are"
LINK
Label: Spark
Year: 1977
Tracks:
1. I Want To Be Where The Boys Are
2. Dog Food

"Songs From The Sunshine Jungle" - 1978
LINK

Finer Things In Life
Big City
All Right you Guys
Midnight
Punk-A-Rama
Workin' Girl
I Wanna Be
Dog Food
Wrong Kinf of Guy
Victim Of...
I'm Brutal

Grup, yirmi küsür sene sonra yeniden bir araya geldi ve 2004'te "More Songs From The Sunshine Jungle"ı piyasaya sürdü. Bu albüme sahip olanlar benimle paylaşabilirlerse çok sevinirim.

"Venus and The Razorblades"in son kadrosundaki isimler:
Venus (Steven T. - Gitar, Vokal)
Nikki Razorblade (Vokal)
Bonnie Lee (Gitar, Vokal)
Michelle Day (Bas gitar)
Brutal Boy (Davul)

Dyan Diamond, 1978'de yine Kim Fowley'nin yardımlarıyla bir albüm çıkardı. Venus and The Razorblades'e girdiğinde 14 yaşında olan Dyan, bu albümü 16 yaşındayken kaydetti. Ne yazık ki 70'lerde teenage vokalistlerden çok azı aradan sıyrılmayı başarabildi. Bu yüzden Dyan'ın albümü aşırı dandik olmamasına rağmen silinip gitti.

Dyan Diamond - In the Dark, 1978
LINK

Side 1:
Baby, What You Want Me to Do (written by Jerry Reed)
Western Ave. (Dyan Diamond, Kim Fowley)
Hot (D.D)
Teenage Radio Stars (D.D.)
Someone like Me (D.D.)
Back on the Strip (D.D.)

Side 2:
Mystery Dance (Elvis Costello)
Animal Girl (D.D. , Kim Fowley
Nervous (Chris [Ace] Spedding)
Your Neighborhood (D.D. , K.F.)
In the Dark (D.D.)
Gonna Rock Ourselves to Death (D.D. , K.F.)

Venus and The Razorblades'in orijinal kadrosundaki Steven T. ve Danielle Faye de çeşitli projelere dahil oldular.

Proudpilot - "Monsters Exist"

2009-05-05T05:12:00.000-07:00

(Çoook sevdiğim bir grup Proudpilot. Hazır albümün basın bülteni elime geçmişken buraya ekleyeyim dedim...)

“Biri bas, diğeri klavyede iki kız kardeş ve harika bir davulcu. Şarkı söyleyip, mırıldanıp çığlıklar atıyor, aletlerinden en ilkel sesleri çıkarmaktan çekinmiyorlar. Peyote’deki performanslarıyla nam salan Pınar-Ekin Üzeltüzenci ve Kaan Akay, başdöndüren loop’lar, sayıklamalar, haykırışlar ve paralize eden davul ataklarıyla oluşturdukları bu ‘elektronik ayin’i şimdi bir albüm haline getirdiler: Monsters Exist. Bu hipnotik 40 dakikayla tanışmadan önce yanınıza erzağınızı alın, çantanızı eksiksiz yapın. Hiç beklemediğiniz yerlere gidebilirsiniz.” Mehmet Tez

Ekin Üzeltüzenci, Pınar Üzeltüzenci ve Kaan Akay tarafından 2000 yılında kurulan Proudpilot’ın Monsters Exist albümünün kayıtları Deneyevi Stüdyolarında gerçekleştirildi. Mastering’ini Burak Tamer’in, kapak tasarımını Erden Özer Yalçınkaya’nın üstlendiği albüm Peyote - Thrill Jockey işbirliği çerçevesinde ABD’de satışa sunulacak. Vokal, klavye, bas gitar ve davulla olabildiğince içgüdüsel yollardan bir birlik kurarak oluşturulan Proudpilot'ın müziği, köksüzlüğü, agresif tema ve ritm döngüleri ile rock müziğin alt türlerine yakın duruyor.

Albümü aynı zamanda Peyote'den de edinebilirsiniz.

Mona Mur & En Esch

2009-05-04T04:57:00.000-07:00

Kısa bir süre önce iki ünlü isim, Mona Mur ve En Esch, "120 Tage - The Fine Art of Beauty and Violence" isimli bir albüm yayımladılar. KMFDM ve Slick Idiot hayranları En Esch'in bu sefer ne yapacağını merak ederken, Mona Mur'un sadık hayranları da uzun süredir nefeslerini tutmuş bekliyorlardı.

İşin garip kısmı albümdeki parçalardan 7 tanesi Mona Mur'un 80'ler ve 90'larda ünlü olan parçalarının yeni versiyonları. Yani albümde sadece 4 adet yeni şarkı bulunuyor. Endüstriyel öğeler, dark-electro, kilise orgu ve goth tınıları zaten bekleniyordu; fakat albüm beklentilerimin çok üzerinde çıktı. Mona Mur gibi devlet gibi bir kadından yıllar sonra içi geçmiş vokaller ve yerlerde süründüren bir yavaşlık beklediğim için kendimden utandım.

Kısacası eski Alman punk, wave and endüstriyel camiasından iki başarılı müzisyenin buluşması. Köklerine sadık kalmışlar. Bu Alman ekolününün takipçilerine armağanım olsun:

Mona Mur & En Esch - 120 Tage: The Fine Art Of Beauty And Violence (2009)
LINK

01. Candy Cane
02. Die Ballade vom Ertrunkenen Madchen
03. 120 Tage
04. The Thin Red Line
05. Visions & Lies
06. Eintagsfliegen
07. Snake
08. Mon Amour
09. Surabaya Johnny
10. Der Song von Mandelay
11. The Wound

Eliza the Arrow - Veneration

2009-04-15T06:36:00.000-07:00

Veneration from Elizabeth GRACE on Vimeo.

Beth Cameron, müzikal kimliğini değiştirip diğer Forget Cassettes elemanı Doni Schroader'la birlikte "Elizabeth Grace"i hayata geçirdiğinden beri Veneration'dan başka bir kıpırdanma gerçekleşmedi. Bu klip, şarkının demo kaydı için yapılmış geçici bir klip. Forget Cassettes gibi değil... Beni sarsıp devirsin diye bekliyorum hep...

Grubun/projenin/oluşumun ismi "Elizabeth Grace" mi yoksa "Eliza the Arrow" mu ya da başka bir şey mi o da belli değil... Beth'in "Eliza the Arrow" profilinin altına düştüğü bir not var ki insanı pek düşündürüyor: "R.I.P rock dinosaur....long live quiet storm"!

Neredesin Beth?

Pink Luminous Invocation

2009-04-02T07:34:00.000-07:00

Tür: "Pink noiserock/primitive improvisation using electric/acoustic instruments, voices and junk"
Grup üyeleri:
Magnus Majmon,
Marc Kellaway,
Marie A. Jensen,
Tanja Jessen.

Pink Luminous Invocation Sings The Blues (Not Not Fun, 2008)
LINK

Pink Luminous Invocation - Pink Fog (Not Not Fun, 2007)
LINK

("Psychic smog. Memory-loss drugs. Tapestries of delay pedals. All great avenues to feeling fucked up and blissed/lost. Here's another. Danish combo Pink Luminous Invocation serve up a half-hour bowl of sonic syrup, laced with wind chimes, methedrone, and déjà vu. Buried voices bleed like clouds, bouts of phasing stasis lapse into electric déjà vu. Like a more burned-out Pelt, or a sleeping Ghosting.")

yani:

ver şarkıyı uzasın gitsin! Ya trans ya da sabır...

Huzursuzluğun dürttüğü bir huzurla müzik dinlemeyi sevenlere!

Two Tears

2009-04-02T07:21:00.000-07:00

Red Aunts ve Beehive and the Barracudas'dan tanıdığımız Kerry Davis, bu aralar grubu Two Tears ile Amerika'da konserler veriyor. Müziğini biraz gözlerden uzakta icra ediyormuş hissini uyandırıyor.

Her parça beni biraz gülümsetiyor, biraz da doyumsuzluk içinde bırakıyor.

San Diego'da Gar Wood ile birlikte kaydedilen "Two Teas" albümündeki parçalar gayet kısa, gayet çiğ, gayet sade. Ne ilginç ne de mest edici. Yine de rock ’n’ roll'u ve Kerry Davis'i sevenler, onu özleyenler için bire bir.

Two Tears - Little Tea (2007)

LINK

1. One Black Glove
2. So Pretty
3. Up In My Tree
4. Die Tonight
5. Moody
6. I'm Blue
7. 2nd Worst Girlfriend In The World
8. France
9. To Be Alone

Zola Jesus

2009-03-26T06:07:00.001-07:00

Zola Jesus'ın bel kemiği Nika Danilova, 10 sene boyunca opera eğitiminin de içinde bulunduğu yoğun müzik programına dahil olduktan sonra no-wave'den aldığı ilhamla yurt dışındaki tabiriyle "lo-fi bedroom psych wave heroine" haline gelmiş.

Kendisini albenili bir lo fi kraliçesine dönüştürmeyi başarmış modern bir kara büyücünün beyaz gürültü ve piyano loop'larıyla cazibeli hale getirilmiş, çiğ ötesi ritim ve ağrıza stynthlerle kirletilmiş fütüristik ağıtları ...

Abarttım!

Zola Jesus - Soeur Sewer 7''
LINK
1. Soeur Sewer
2. Odessa

Zola Jesus - Poor Sons 7''
LINK
1. Poor Sons
2. The Way
3. Dog

Kount Fistula

2009-03-25T06:40:00.000-07:00

KOUNT FISTULA, goth'a göz kırpıp kaçan ilginç ve keyif verici bir dark punk grubu. Halbuki şu fotoğrafa bakınca sanırsınız ki Kount Fistula 80'lerin başında Fransa'da kurulmuş bir coldwave grubu. Yani ben öyle derdim...

2005 senesinde Seattle'da Charlotte AuRevoir ve John Laux tarafından kurulan grup, kadroya Gerald Hansen ve Nicholas Martinez'in de katılmasıyla son halini almış.

Grup üyeleri:
Charlotte AuRevoir (Arachnid Arcade, Euphondisson, Zdefekt)
John Laux (Slicing Grandpa, Tractor Sex Fatality).
Gerald Hansen (Euphondisson and Zdefekt)
Nicholas Martinez (Euphondisson and Zdefekt).

KOUNT FISTULA, Scatological Liberation Front olarak adlandıran bir topluluğa, veya piyasa ismiyle plak şirketine mensup. Fist Mist (2005), Dudeical Visions (2007), Songs From the Big Hair(2007) ve Magick Sex World (2008) isimli albümleri olduğu söyleniyor ama nerede bulunur bu albümler bilemiyorum.

Ortada albüm var mı yok mu anlayamadım. Sanki şaka yapıyorlar... Hatta bu yukarıdaki fotoğraf da şaka olabilir. Aslını bilen, albümleri bulan varsa benimle paylaşmasını rica ediyorum.

Yine de elimdeki bir adet 7 inçliği burada paylaşmak istedim.

Kount Fistula - Florence 7'' [SLF, 2008]
LINK
1. Florence
2. Charles Swanson
3. Larouche Bag
4. Modern Mixdown

Acidbarok - Ampersand

2009-03-18T07:42:00.001-07:00

Acidbarok'un "Ampersand" albümü ikilinin web sitesinden ücretsiz olarak indirilebiliyor. Duyrulur!

Mumin Mutlu: Vibraphone, Keyboard, Sampling, Beats, Lyrics, Vocals.
Berrak Nil Boya: Lyrics, Vocals, Acoustic Guitar.
Feryin Kaya (Guest Musician In Ampersand) : Electric Bass

Acidbarok - AMPERSAND
1. in between
2. castle
3. be
4. killing me
5. pill

GLASS CANDY (LIVE) & MIKE SIMONETTI @ OTTO SANTRAL

2009-03-17T08:08:00.000-07:00

4 Nisan 2009, Cumartesi gecesi Otto Santral, dinleyicilerine unutulmaz bir disco gecesi yaşatmaya hazırlanıyor. İşinin ehli New Jersey’li DJ Mike Simonetti dinleyicileri geceye hazırlayacak. Elektronik dans müziğinin, son yıllarda yeniden yükselişe geçen trendi olan disco’yu, Ida No’nun karakteristik vokalleri ve Johnny Jewel analog vuruşları ile yeniden yorumlayan Glass Candy, çarpıcı sahne şovu ile izleyenlerini daha önce yaşamadıkları atmosferik bir deneyime sürükleyecek ve Horse Meat Disco’dan tanıdığımız Filthy Luca DJ setiyle geceyi sonlandıracak.

Edit: 04 NİSAN 2009 Cumartesi günü OTTO SANTRAL'de gerçekleşmesi gereken Glass Candy konseri etkinlik organizatörü tarafından İPTAL edilmiştir.

SeeqPod - Playable Search

"Orta Amerika’nın taşra kültüründen çok uzakta, The Hudson Brothers, Modest Mouse ve The Dandy Warhols gibi ses getiren topluluklara evsahipliği yapan Portland eyaletinin Oregon şehri, şimdilerde, kuruculuğunu Ida No ve Chromatics’den tanıdığımız Johnny Jewel’ın üstlendiği Glass Candy’i konuşuyor. Oregon’un sınır komşusu olmasının yanısıra Kanada’nın entelektüel birikiminin temsilci şehri Vancouver’da yetişen Ida No, 1996 yılında glam, space age ve disco türevleri ile organik bir etkileşim içerisine girerken, o sıralarda Texas’da kendi stüdyosunda Chromatics’in altyapılarını hazırlayan Johnny Jewel ile temasa geçti.

Giorgio Moroder ve Jean-Marc Cerrone’un yolunda ilerleyen ikili, dijital prodüksiyon metodlarından olabildiğince uzakta, analog bir yaklaşım sergilerken, cosmic ve italo-disco’nun yakınlarında, new wave ile tümleşik, eşsiz bir tını ortaya koydu. 90’lı yılların sonuna ‘Brittle Women’ ve ‘Metal Gods’ ile giren Glass Candy, bir sene sonra çıkan, Trouble Man United etiketli ilk albümleri ‘Love Love Love’ ile sıkı bir çıkış yakalarken, Josie Cotton’ın ünlü parçası, "Johnny Are You Queer" için yaptıkları cover çalışmasıyla Amerika radyolarını sarsarken, ilk canlı perfromanslarını sergilemeye başladı. İlk Amerika turnesinden hemen sonra ‘Tour CD’ albümü altında ilk canlı perfromans albümünü kaydeden Glass Candy, ‘Bräckliga Kvinnor’ ve ‘Life After Sundown’ EP’lerini yayınladı.

Çok geçmeden Johnny Jewel ve Mike Simonetti ortaklığında kurulan kendi plak şirketleri; ‘Italians Do It Better’, sıradaki stüdyo albümleri, ‘Beat Box’ için biçilmiş kaftan olurken, Amerika Birleşik Devletleri’ni tam yedi kez turladı. Turneden hemen sonra basılmayan prodüksiyonlarının ve B-side parçalarının remix çalışmalarını içeren ‘Deep Gems’i piyasaya sürerken Simian Mobile Disco tarafından derlenen, Mixmag dergisinin yılbaşı albümünde yer alan Glass Candy, yükselişini sürdürmeye devam etti. Ünlü Fransız modaevi Chanel’in resmi defile müziklerini hazırlayan Glass Candy, 2007 yılında ilk unplugged konserini gerçekleştirdi."

Is It Fire?

2009-03-16T06:59:00.000-07:00

"Alevlere kapılana kadar bekle!"

Jessie bu sefer bize Berlin'den ya da San Fransisco'dan değil; Meksiko'daki bir binanın çatısından, Tijuana'daki bir otelden ve hatta John Wayne’in Acapulco'daki eski odasından sesleniyor. Hatta dediğine göre İstanbul bile ucundan bir yerinden hafifçe elini uzatıyor. Jessie'ye göre tutku, tıpkı ateş gibi. O da güneş gibi yakıcı, o da güneş kadar uzak ve onun da inanılmaz derecede cezbedici bir tarafı var. Aklını ve kontrolünü kaybettirecek kadar baştan çıkarıcı... İşte "Is This Fire" bize bunu anlatıyormuş; yani teni ve onun ötesindekini...

808'in modası geçmeyen ihtişamı, Meksika, Pasifik, hindistan cevizi ağaçları, danseden latinalar, sallanan marakaslar ve hiç görüp yaşamadığım zamanlardan buralara uzanan nostalji ve egzotizmle devinen "Is This Fire", Jessie Evans'ın önceki çalışmalarıyla karşılaştırıldığında çok uzaklardan göz kırpıyor. Buna rağmen Jessie'nin seksi tarafını muhafaza etmeye devam ediyor. Saksafonu kullanma tarzı bile değişmiş, ilginç ama şarkılarda artık gayet temiz ve oturaklı notalar hakim. Drum machine'e sağlam destek veren Toby Dammit & Budgie ise zaten kendilerini çoktan kanıtlamış başarılı müzisyenler.

Çok yakında Jessie ile yapılmış bir röportajı buraya koyacağım. Eminim albümü kendisi benden daha iyi anlatacaktır...Şimdilik albümün en güzel şarkılarından "Scientist of Love" ile ufak bir giriş yapalım:

Jessie Evans - Scientist of Love.mp3

Bu arada albüm iTunes, Shockhound ve eMusic üzerinden satın alınabilir. Veya daha fazlası için burayı takip edebilirsiniz.

Hector Zazou - Corps Electriques (2008)

2009-03-02T15:42:00.000-08:00

Günün en güzel şeyi...

Hector Zazou - Corps Electriques (2008)
(w/ KatieJane Garside,
Nils Petter Molvær,
Bill Rieflin,
Lone Kent)

LINK

01. Apostrophe
02. Porte de Saint-Cloud
03. Cocoon
04. Butterfly Plaintif
05. Vespers of Saint Katrina
06. Loveless Sky
07. Agony of the Rose
08. Ice Flower
09. Symphony of Ghosts

PYLON

2009-02-26T00:54:00.000-08:00

1979'da kurulan Pylon, Athens-Giorgia'nın punk rock etkileşimli dans müziğine kucak açan sanat ortamında filizlenmiş ve R.E.M'den the B-52s'a kadar birçok grubu kendisine hayran bırakmıştı.

Pylon grubunun gitaristi Randy Bewley dün kalp krizi sonucu hayatını kaybetti.

Vokal: Vanessa Briscoe Hay
Gitar: Randall Bewley
Bas gitar: Michael Lachowski
Davul: Curtis Crowe

SeeqPod - Playable Search

Pylon - Gyrate (1980)
LINK

1. Volume
2. Feast on My Heart
3. Precaution
4. Weather Radio
5. The Human Body
6. Read a Book
7. Driving School
8. Gravity
9. Danger
10. Working Is No Problem
11. Stop It

Pylon - Hits (1979-1983)
LINK

The Curse

2009-02-12T04:11:00.000-08:00

CURSE (1976 - 1981)
Mickey Skin (vokal)
Dr Bourque (bas gitar)
Patsy Poison (davul)
Trixie Danger (gitar)
Linda Lee (?)

Discography:
1977 War/(Raw) (Crash 'N' Burn) - [B-side by The Diodes]
1978 Shoeshine Boy/Killer Bees (HiFi)
1979 Killer Bee/Shoeshine Boy [re-issue] (HiFi)

The Curse'ün Kanada'nın ilk all-girl punk grubu olduğu söyleniyor. Torontolu bu grubun tek single'ı var. O da Sunshine Boys/Killer Bees. Bunun dışında The Diodes ile birlikte bir split'e dahil olmuş. Sanırım bir adet de toplama albümde yer almış. Size Sunshine Boys/Killer Bees'i sunuyorum. Çizik dolu bir plaktan itinayla dijital ortama aktarılmış. :)

1978 Shoeshine Boy/Killer Bees

Plak Şirketi: Hi-Fi
Sene: 1978
Şarkılar:
1. Shoeshine Boy
2. Killer Bees

LINK

A Reference Of Female Fronted Punk Rock (1977-89) #4

2009-02-12T04:09:00.000-08:00

the Curse - Killer Bees alternatif kapak (1978)

A Reference Of Female Fronted Punk Rock (1977-89) #4

LINK

1. Kizza Ping - Den Nya
2. Strapaze - Tage
3. Glueams - 365
4. Kleenex Aktiv - Hilfe
5. XL Capris - My City of Sydney
6. Josie Cotton - Johnny, Are You Queer?
7. Rakketax - Van Agt
8. HEADS - No Rule
9. Drustvo Prisjecavalaca Boljih D… - Sexualna Ovisnost
10. Pink Champagne - Sondagsskolehyckel
11. The Curse - Killer Bees
12. Flirt - Don’t Push Me
13. Mizutama Shouboudan - Shinkuu Pakku Toraberu
14. Bizon Kidz - Godsdienstwaanzin
15. X-Ray Spex - I Live Off You
16. The Reactors - World War Four
17. Klasse Kriminale - Construito in Itlaia
18. Debil - Maso
19. Plastix - Geschiechtsverkehr
20. The Avengers - Teenage Rebel
21. Hagar The Womb - Idolization
22. Blitzkrieg - Szene
23. Dirt - Hiroshima
24. The Disturbers - KZ Syndrome
25. Andreas Dorau & Die Marinas - Fred vom Jupiter
26. Pandoras - That’s Your Way Out
27. Lost Cherrees - Living in a Coffin
28. Learned Helplessness - Vegis
29. A-Gen-53 - Stalingrad-Stumpfsinn

Pet

2009-01-29T03:18:00.000-08:00

Lisa Papineau, en sevdiğim kadın vokalistler arasındaki yerini yıllardır koruyor (en azından bu albümdeki haliyle). Şimdilerde solo takılmanın yanı sıra Big Sir'le çalışan Papineau, karşımıza ilk olarak PET ile çıkmıştı. PET, Tori Amos'un yardımlarıyla bir albüm kaydetti. Hatta Lil' Boots ile baya patlama yarattı; fakat herkes onları The Crow albümünde yer alan gruplardan biri olarak hatırlamaya devam etti.

İşte hakettiği ilgiyi zamanında bulamamış albümlerden biri daha...Lil' Boots'tan fazlasını isteyenler veya sadece merak edenler için:

PET - s.t. (1996).rar
1. 360
2. Lil' Boots
3. Otherwhere
4. Bed
5. Hero Life
6. Skin Tite
7. Meat E
8. Fatherland
9. Rogan
10. I've Been A Gaylord
11. Secret Motor
12. Seed
13. Calmate!

Disco Not Disco #2

2009-01-28T03:54:00.001-08:00

Subtitle: "Leftfield Disco Classics From The New York Underground."
Concept and compilation: Sean P. and Dave Lee (aka Joey Negro).
Sleevenotes: Sean P. and Quinton Scott.
Design by Matt Thame

Disco Not Disco 2
Part1
Part2

1. Laid Back - White Horse
2. Alexander Robotnick - Problemes D'Amour
3. Yello - Bostich
4. Can - Aspectacle (Edit)
5. Material - Ciguri
6. Connie Case - Get Down
7. The Coach Rhythm Section- Timewarp
8. Arthur Russell - Let's Go Swimming
9. Barry Waite & Ltd - Sting (Part One)
10. Lex - Fourteen Days
11. The Clash - This Is Radio Clash

Disco Not Disco (1974-1986)

2009-01-28T03:53:00.000-08:00

Disco Not Disco (1974-1986)
PART1
PART2

1 Vivien Goldman - Launderette
2 Delta 5 - Mind Your Own Business
3 Shriekback - My Spine Is The Bassline
4 Konk - Your Life
5 Isotope - Crunch Cake
6 James White & The Blacks - Contort Yourself (August Darnell Remix)
7 Quando Quango - Love Tempo (remix)
8 Gina X Performance - Kaddish
9 Material - Don't Lose Control (Dance version)
10 Kazino - Binary
11 Liaisons Dangereuses - Los Ninos Del Parque (12' mix)
12 A Number Of Names - Sharevari (Instrumental)
13 Six Sed Red - Beat Em Right
14 Maximum Joy - Silent Street / Silent Dub

Death Disco: Songs from Under the Dance Floor, 1978-1984

2009-01-28T03:51:00.000-08:00

"Death Disco: Songs from Under the Dance Floor"

Part1
Part2

1. Public Image Limited - Death Disco
2. The Steel Leg vs. The Electric Dread - Haile Unlikely
3. Gang Of Four - I Love A Man In Uniform
4. Delta 5 - Journey
5. The Normal - Warm Leatherette
6. Throbbing Gristle - United
7. Brian Eno & David Byrne - The Jezebel Spirit
8. Cabaret Voltaire - Yashar (John Robie Remix) [FAC082]
9. Rip Rig & Panic - Bob Hope Takes Risks
10. The Higsons - Put The Punk Back Into Funk
11. Lounge Lizards - Do The Wrong Thing
12. XTC - Meccanik Dancing (Oh We Go!)
13. Buzzcocks - Why Can't I Touch This?
14. Simple Minds - Theme For Great Cities
15. The Human League - Hard Times
16. Heaven 17 - (We Don't Need This) Fascist Groove Thing
17. Arto Lindsay / Ambitious Lovers - Let's Be Adult

Disco Not Disco #

2009-01-28T03:49:00.000-08:00

"70's Disco. Compiled by UK 'disco Don,' Dave Lee (Aka Joey Negro) and London's New York Expert, Sean P (Kiss100 FM). The Music Ranges from the 'dubby Grooves' of Ian Dury (Produced by Sly and Robbie) to the Genius Dancefloor Experiments of Arthur Russe Ll, Eddy Grant and Bill Laswell. The Album also Looks at Some of the Unlikely Original Ny Club Anthems from the Funky Dubbed-out Rock of Steve Miller to Yoko Ono's Madcap Excursion."

Part1
Part2

1. Walking on Thin Ice - Ono, Yoko
2. Cavern - Liquid Liquid
3. Tell You (Today) - Russell, Arthur
4. Spasticus (Autisticus) - Dury, Ian
5. Over and Over - Laswell, Bill
6. Wheel Me Out - Was, David
7. Kiss Me Again - Russell, Arthur
8. I Walk - Matta, Ramuntcho
9. Voices Inside My Head - Sting
10. Treehouse/School Bell, Pt. 1 - Russell, Arthur
11. Macho City - Miller, Steve [Guit

Fall of Saigon

2009-01-28T02:29:00.000-08:00

Bu albüme karşı bir zaafım var. Gayet monoton ve bilindik tınlamasına karşın o minimalliğin içinden bin bir renk çıkarabiliyorsunuz. Toy piano ve tencere tarzı ilkel müzik aletlerinin kattığı samimiyet, (Florence Berthon'ın vokal yaptığı şarkılarda) çok etkileyici bir vokalle "cool" bir şeye dönüşüyor. 6 şarkılık bir 12 inçlik bu. Keşke bu kadar kısa olmasa ...

Fall of Saigon (1982-1983):
Florence Berthon (vokal)
Terry Den (gitar, vokal)
Pascal Comelade (keyboard)

Fall of Saigon - 12'' (1983).rar

1. Visions
2. Blue Eyes
3. She Leaves Me All Alone
4. So Long
5. On The Beach At Fontana
6. The Swimmer